Dimitris Karatzas: Κάποτε τα σύνορα ήταν ναρκοθετημένα

Ομάδα «ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ», Facebook

Κάποτε τα σύνορα ήταν ναρκοθετημένα. Κακό πράγμα οι νάρκες. ¨Ελα όμως που τότε, πρώτα άκουγες το «μπαμ» και μετά το «Αλλαχού ακμπάρ», κάτι που ίσως να είναι προτιμότερο από το να ακούς πρώτα το «αλλαχού ακμπαρ» και μετά το «μπαμ». `Ισως τα σκληρά μέτρα αποτροπής να οδηγούσαν όσους έχουν ανάγκη να ζητήσουν επισήμως την προστασία των ξένων κρατών, ερχόμενοι από την πόρτα και όχι έρποντας και κολυμπώντας.

Η παραβίαση των συνόρων δεν είναι παρά ωμός εκβιασμός και πολύ καλά κάνουν – μέχρι και οι σκοπιανοί – να ζητούν είσοδο κατόπιν ελέγχου και να υψώνουν φράχτες. ¨Οχι να βάζουν όποιον να’ ναι και μετά να δέχονται επιθέσεις αυτοκτονίας. Αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολίτη κάθε χώρας, η προστασία της ζωής, της ασφάλειας, της περιουσίας του κατά άμεση προτεραιότητα. Υπενθυμίζω ότι όταν γράφονταν τα διάφορα εθνικά Συντάγματα (που παρέχουν προστασία) ο μόνος τρόπος να ζητήσεις «άσυλο» ήταν να εισέλθεις κανονικά είτε ως τουρίστας είτε ως αθλητής – χιλιάδες θύματα του σοσιαλισμού από την τότε ΕΣΣΔ, την Ανατολική Γερμανία και τις λοιπές χώρες που εφαρμόστηκε ο σταλινισμός, ζήτησαν κατ’ αυτό τον τρόπο άσυλο από τις δυτικές χώρες. Ειδικά οι σοβιετικοί αθλητές…. σε κάθε διεθνή αθλητική διοργάνωση, πενήντα πήγαιναν, πέντε γύριζαν.

12289529_190254311316747_5523990511826100444_n

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s