ΠΩΣ Η ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΙΚΗΣ ΣΑΤΙΡΑΣ ΜΕΤΑΛΛΑΧΘΗΚΕ ΣΤΗΝ 3η ΘΕΟΚΡΑΤΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ!

Η Ελλάδα καταλαμβάνει διόλου κολακευτική θέση σε παλαιότερη (2005) διεθνή κατάταξη ως προς τον σφιχτό εναγκαλισμό κράτους και θρησκείας – Government Favoritism of Religion. Ο κατάλογος φέρει πρώτο το Τουρκμενιστάν, με το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία να ακολουθούν και την Ελλάδα στην τρίτη θέση, σε χειρότερη κατάταξη από τη Μαλαισία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Αίγυπτο, ακόμη και το Πακιστάν! Αξίζει να σημειωθεί ότι στην ίδια λίστα η Τουρκία κατέχει την 44η θέση και η Ζιμπάμπουε την 50ή.
Τα στοιχεία βασίζονται σε εκθέσεις-αναφορές μεταξύ άλλων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και φέρουν τη σφραγίδα της ARDA (Association of Religion Data Archives). (από το άρθρο του ΒΗΜΑΤΟΣ http://www.tovima.gr/society/article/?aid=477118)
.

Τα όρια της σάτιρας σε ένα … παστίτσιο… (Πηγή: http://epicureasgarden.blogspot.gr/2012/09/blog-post.html)

.
Το Σάββατο κοιμήθηκα στην Αθήνα και το πρωί της Κυριακής ξύπνησα στο … Ισλαμαμπάντ… και όλα αυτά χωρίς να με έχουν απαγάγει ή διακτινίσει οι εξωγήινοι.. Κοιμήθηκα ως ελληνίδα πολίτης, γνωρίζοντας ότι το Σύνταγμα της χώρας μου,μου εγγυάται την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης και ξύπνησα σε ένα φοβικό και ανελεύθερο καθεστώς ,που ελέω των πάσης φύσεως φονταμενταλιστών και της χρυσής αυγής , συνέλαβε έναν συμπολίτη μου, τον Γέροντα Παστίτσιο επειδή έκανε σάτιρα, με τις κατηγορίες της βλασφημίας (!) και της καθύβρισης θρησκευμάτων .
Με αφορμή λοιπόν την σύλληψη του 27χρονου διαχειριστή της ομώνυμης σελίδας και τους τόνους μελάνι που έχουν γραφτεί τα τελευταία χρόνια για τα όρια της σάτιρας, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω την ανατριχιαστική σχεδόν σημειολογία των Βατράχων του Αριστοφάνη, του πατέρα της κωμωδίας , που γράφθηκαν κατά το κύκνειο άσμα της Αθηναικής δημοκρατίας, το 406 π.κ.χ. , μιας και έναν μόλις χρόνο μετά, η Αθήνα θα χάσει οριστικά τον πόλεμο.
Είναι μια περίοδος πρωτοφανούς και βαθιάς παρακμής για την Αθήνα, ( σας θυμίζει τίποτα;). Ο πόλεμος έχει καταστρέψει τα πάντα, ζωές, αξίες και θεσμούς, ο,τι κρατούσε την πόλη ζωντανή, ξακουστή και αγέρωχη. Σοφοκλής πενθεί δημόσια για τον θάνατο του Ευριπίδη, ενώ λίγους μήνες αργότερα πεθαίνει και ο ίδιος σε ηλικία ενενήντα ετών. Σαν να μην έφταναν όλα τα δεινά, η Αθήνα έχει μείνει πια χωρίς δραματουργούς, χωρίς δασκάλους , που θα μπορούσαν να οδηγήσουν τους συμπολίτες τους έξω από αυτή την στενωπό. Είναι άλλωστε γνωστό πως το αττικό Δράμα και η Αττική δημοκρατία, ήταν έννοιες σύμφυτες, δεν ήταν δυνατόν να ζήσουν το ένα χωρίς το άλλο , όπως και δεν έζησαν … Ο Αριστοφάνης, φέροντας όλο το τραγικό βάρος στις πλάτες του να διδάξει τους συμπολίτες του , ελεύθερα και χωρίς λογοκρισία για τελευταία φορά στην ιστορία της πόλης, επιστρατεύει την κωμωδία για να σώσει την τραγωδία και το πολίτευμα.
Η πλοκή του έργου είναι γνωστή, ο θεός Διόνυσος απογοητευμένος από την κατάσταση του θεάτρου στην Αθήνα, καθώς οι μεγάλοι τραγικοί έχουν πεθάνει, ξεκινάει μαζί με τον δούλο του Ξανθία ξεκινούν ένα περιπετειώδες ταξίδι προς τον Κάτω Κόσμο με σκοπό να φέρουν πίσω τον καλύτερο τραγικό ποιητή για να αρχίσουν ξανά αξιόλογοι δραματικοί αγώνες στην Αθήνα. Στον Άδη επικρατεί πανικός γιατί ο Ευριπίδης με τον Αισχύλο τσακώνονται για το ποιός υπήρξε ο μεγαλύτερος τραγικός. Για να λυθεί η διαφορά, ο Πλούτωνας καλεί τον Διόνυσο, σε ρόλο διαιτητή, καθώς και τους τρεις τραγικούς σε έναν δραματικό διαγωνισμό. Ο αγώνας για την ανάδειξη του καλύτερου, αρχίζει …;Τα κωμικά ευρήματα και τα φαρσικά επεισόδια διαδέχονται το ένα το άλλο και μέσα από την πικρή σατιρική διάθεση του Αριστοφάνη, έρχεται στο φως η πάντα σύγχρονη διάσταση του έργου.
.
Αυτό που θα αφήσει μάλλον άφωνους τόσο τους θεοσεβούμενους νεοέλληνες, όσο και κάθε φερέλπιδα βρωμόστομο ελληνάρα, που αμφότεροι υπερηφανεύονται για τους αρχαίους τους προγόνους, είναι πως ο πατέρας της κωμωδίας , δεν αφήνει τίποτα που να αφορά την κοινωνία του, ούτε ιερό , ούτε όσιο, ούτε δημόσιο, ούτε ιδιωτικό, που να μην το περνάει από ένα ευφυέστατο, σατιρικό κόσκινο και μάλιστα με υβρεολόγιο που κάνει την γλώσσα του τελευταίου λιμενεργάτη να ωχριά..
Σατιρίζει τους θεούς:Ο Διόνυσος ο ίδιος ο θεός του δράματος, προς τιμήν του οποίου έχει γραφτεί το έργο, αντί για σοβαρός και μεγαλοπρεπής, είναι ένας δειλός , αδίστακτος καιροσκόπος, μια περσόνα υστερική και αλλόφρονη, με γελοία εμφάνιση ( φοράει την λεοντή του Ηρακλή , πάνω από ένα γυναικείο φουστάνι), που δέχεται την καζούρα του Ηρακλή για την πολύπλευρη σεξουαλικότητά του.
 
.
Σατιρίζει τους Ημίθεους:Ο Ηρακλής, είναι ένας χαζός σφίχτης, ένας χονδροκομμένος και άξεστος φουσκωτός , που οι μύες του σκέφτονται περισσότερο από τον εγκέφαλό του.
Σατιρίζει τα δημόσια πρόσωπα και δη τους πολιτικούς : Ο Κλεοφώντας, ο Θηραμένης και φυσικά ο Αλκιβιάδης, , όσο και ιδιώτες για τις υπερβολές στην ιδιωτική τους ζωή, όπως η εταίρα Κυρήνη, περνώνται από γεννεές δεκατέσσερις.
 
.
Σατιρίζει τους πεθαμένους και το έργο τους: Τι και αν το έργο γράφεται για να επικαλεστεί το πνεύμα των 3ών μεγάλων τραγικών; Πεθαμένοι -ξεπεθαμένοι, Αισχύλος , Σοφοκλής , Ευρυπίδης, τσακώνονται και αλληλοξεμπροστιάζονται σαν τις τελευταίες κατίνες, αν και με εξαιρετικά ευφυολογήματα στον καυγά τους. Ούτε καν οι πεθαμένοι φιλόσοφοι δεν γλυτώνουν, ο Σωκράτης ιδίως έχει την τιμητική του , καθώς ήταν από τους αγαπημένους στόχους του Αριστοφάνη.
.
Σατιρίζει ακόμη και τον ίδιο τον χορηγό του: Ποιόν; Καλά ακούσατε, αυτόν που του έδινε τα λεφτά, τα μπικικίνια για να ανεβάσει το έργο του και που ήταν το τιμώμενο πρόσωπο των αγώνων. Ένας ολόκληρος χορός βατράχων βγαίνει και του τραγουδάει :
τσιγκούναρε! Που μας άφησες να βγούμε να τραγουδήσουμε ντυμένοι με κουρέλια
.
Να σας θυμίσω πως οι αρχαίοι Αθηναίοι, αυτοί για τους οποίους -επαναλαμβάνω- τόσο πολύ υπερηφανεύεστε συμπολίτες μου νεοέλληνες, ήταν ένας ευσεβέστατος λαός; Ναι , ασφαλώς , αναντίρρητα ήταν, αλλά συγχρόνως ήταν και ένας δημοκρατικός , ελεύθερος και υπερήφανος λαός, που μπορούσε να δει και να απολαύσει την κωμικότητα , ακόμα και στην πιο τραγική διάσταση της ανθρώπινης ζωής, ή και στην πιο βέβηλη και αυτό ακριβώς στοιχειοθετούσε , μέσα από τις αναρίθμητες ιστορίες της ανθρώπινης μικρότητας τους, το πολιτισμικό τους μεγαλείο.
Να σας θυμίσω επίσης, ότι όλα τα δημοκρατικά συντάγματα της Δύσης μαζί και το δικό μας, στηριχθήκαν στις αρχές του Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης, Ελευθερία- Ισότητα-Αδελφότητα και στο περιώνυμο ρητό του Βολταίρου, που συμπυκνώνει την ουσία ολόκληρου του ανθρωπισμού : Δεν συμφωνώ με τίποτα από όσα λες, αλλά θα υπερασπιστώ ακόμη και με την ζωή μου ως διακύβευμα , το δικαίωμά σου να λες ελεύθερα αυτά που πιστεύεις. Πράγμα που εν προκειμένω σημαίνει ότι όσο σεβαστά είναι τα ιερά και τα όσια του καθενός, τόσο σεβαστό οφείλει να είναι και το δικαίωμα του κάθε πολίτη να δηλώνει, ότι δεν έχει ούτε ούτε ιερό ούτε όσιο , να αμφισβητεί , να κρίνει και να κριτικάρει πρόσωπα , καταστάσεις , ήθη , ιδεολογίες, πεποιθήσεις της καθημερινότητάς , είτε καλλιτεχνική αδεία είτε μέσα από το επιστημονικό του έργο . Ακόμη και η θρησκεία, ως ιδεολογία, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι στο απυρόβλητο.
Ποια είναι λοιπόν τα όρια της σάτιρας; Η απάντηση ενός ελεύθερου και δημοκράτη ανθρώπου είναι μάλλον αυτονόητη : Κανένα απολύτως! Έχουμε κάθε δικαίωμα να μας ενοχλεί η αισθητική της και να μην την παρακολουθήσουμε, εφόσον δεν μας αρέσει, αλλά δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να φιμώσουμε όσους λένε αστεϊσμούς που μας ενοχλούν, είτε ήμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι, είτε μουσουλμάνοι, είτε γκέι, είτε στρέιτ, είτε χοντροί, είτε λεπτοί, είτε λευκοί , είτε μαύροι, είτε τσιγκούνηδες και λεπροί, είτε ανάπηροι, είτε ακόμη και πεθαμένοι. Γιατί; Γιατί το κάθε τι που απαρτίζει την τον χαρακτήρα και την δομή της κοινωνία μας , οι άνθρωποι, οι ιδέες, οι αντιλήψεις, τα ήθη, όσο σοβαρά , ευαίσθητα και εύθραυστα και να είναι, έχουν πάντοτε και την γελοία τους πλευρά. Και αν τα μέλη μιας μειονότητας ή και πλειονότητας, όπως εν προκειμένω οι ορθόδοξοι, θέλουν να ζουν με ισότιμους κοινωνικούς όρους, θα πρέπει να έχουν και ισότιμο μερίδιο διακωμώδησης.
.
Η σύλληψη του Παστίτσιου, μπορεί να μοιάζει ως ένα γεγονός ήσσονος σημασίας, δεν είναι όμως. Διότι από τέτοιες επιλογές καθορίζεται το μέλλον των πολιτισμών, των πολιτειών και των πολιτευμάτων τους.
Όταν η νομοθεσία , αλλά και ο κοινός νους δεν μπορούν να κάνουν διάκριση μεταξύ της σάτιρας και της ρητορικής μίσους , ή εν προκειμένω της βλασφημίας, τότε έχουμε πολύ σοβαρό πρόβλημα πολιτισμού και πολιτεύματος. Ο ορθός πολιτικός λόγος, είναι ένα επικοινωνιακό εργαλείο , εφεύρημα των τελευταίων δεκαετιών που είχε αρχικώς αγνές προθέσεις, να προστατεύσει τις όποιες μειονότητες, από την γλώσσα, η οποία δεν είναι κοινωνικά αθώα, είναι είναι μέρος της κοινωνικής συμπεριφοράς, εκφράζει θέσεις, και αντιθέσεις, συμπυκνώνει ιδέες, παράγει και αναπαράγει ιδεολογία και όταν αυτή η ιδεολογία είναι ρατσιστική ή εμπεριέχει μίσος οιασδήποτε μορφής , οφείλεις να την ποινικοποιήσεις διότι είναι το μέσον διάδοσής της ιδεολογίας του μίσους και των διακρίσεων.
Όμως , πλέον, έχουμε φθάσει στο αντίθετο άκρο, ο ορθός πολιτικός λόγος, τείνει να γίνει το πιο ευχείριστο εργαλείο λογοκρισίας, που καθιστά την γλώσσα μας ξύλινη, άνευρη και ανειλικρινή, μια νεογλώσσα οργουελική. Ακριβώς επειδή κάθε εύθικτη κοινωνική ομάδα, δεν μπορεί και δεν θέλει να κάνει την διάκριση ανάμεσα στην κριτική και την διακωμώδηση , πρακτικές απολύτως κοινωνικά και πολιτισμικά αναγκαίες , με την ρητορική μίσους. Εν ολίγοις, όπως έλεγε και ο Αλέιστερ, ο δρόμος για την κόλαση , είναι στρωμένος από καλές προθέσεις.
.
Επιστρέφοντας εδώ στο Ισλαμαμπαντ , θυμηθείτε ξανά , ότι ότι λίγες ώρες πριν την σύλληψη του Παστίτσιου, κάποιοι άλλοι φονταμενταλιστές και μάλιστα λαθρομετανάστες, τα έκαναν για δεύτερη φορά γυαλιά καρφιά στο κέντρο ανενόχλητοι, επειδή θεώρησαν ότι τους έθιξε ένα σατιρικό βιντεάκι για τον Μωάμεθ που γυρίστηκε… στην Αμερική.Διυλίζομεν τον κώνωπα κύριοι ή όχι ; Πόσο πιο εξόφθαλμα θα μεροληπτείτε υπέρ της χρυσής αυγής και του θρησκευτικού φονταμενταλισμού καταπατώντας τις στοιχειωδέστερες ελευθερίες που εγγυάται το σύνταγμά μας σε κάθε πολίτη; Για την ορθόδοξη και την καθολική εκκλησία, η θεωρία της εξέλιξης θεωρείται βλάσφημη, ναι βλάσφημη , όπως ο βλάσφημος Παστίτσιος! Να περιμένουμε ότι στο επόμενο διάστημα θα συλληφθούν οι συγγραφείς των βιβλίων βιολογίας; Οι πυρές στο Σύνταγμα και ο δημόσιος λιθοβολισμός θα είναι το επόμενο βήμα … προς τον μεσαίωνα; Μήπως θα πρέπει να συγκροτηθεί και θρησκευτική αστυνομία κατά τα πρότυπα των τριτοκοσμικών χωρών;
.
Σημειωτέον δε, ότι το προαναφερθέν βιντεάκι , έγινε αφορμή για πάσης φύσεως βιαιοπραγίες ανά τον πλανήτη, ένας αμερικανός πρέσβης σκοτώθηκε, κτίρια κάηκαν, διπλωματικές σχέσεις διεκόπηκαν, άνθρωποι τραυματίστηκαν , φετβά εκδοθήκαν κατά των συντελεστών του και απειλές εκτοξευθήκαν συλλήβδην εναντίον της άπιστης Δύσης και της δημοκρατίας. Μουσουλμάνοι διαδηλωτές, όχι μόνο στην πλατεία Ταχίρ, αλλά και στην… Γαλλία κρατούσαν πλακάτ που έλεγαν στο διάολο η δημοκρατία, θέλουμε μόνο το Ισλάμ ( !!!)
.
Ζούμε σε καιρούς, σαν εκείνους των βατράχων… Η δημοκρατία μας κρέμεται από μια κλωστή, το σύνταγμά μας έχει γίνει κουρελόχαρτο, οι νοσταλγοί των ναζί εξελέγησαν εθνοπατέρες του κοινού ποινικού… κοινοβουλίου. Νεοέλληνα , ήρθε η ώρα να επιλέξεις, εαν μιμούμενος τους ταλιμπάν θα στείλεις σεμνά και ευλαβικά την ελευθερία και την δημοκρατία μας στον διάολο, ή αν θα βάλεις… τα γέλια !Τι πιο δημοκρατικό, τι πιο ελεύθερο…
Πηγές :
Για τον Παστίτσιο :
Για τους Βατράχους :
Για την ρητορική μίσους :http://www.poreiagynaikon.gr/idrytiko/idr_14.htm
* * * * *
* * * * *
ΠΩΣ ΟΙ «ΑΠΟΓΟΝΟΙ» ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ ΦΥΛΑΚΙΣΑΝ ΤΗ ΣΑΤΙΡΑ
.
Ο δημιουργός τής ιστοσελίδας »Γέροντας Παστίτσιος»
μιλάει στην »Ελεύθερη Έρευνα»
για το νέο τραγέλαφο-διεθνές ρεζιλίκι τής Ρωμιοσύνης
και καταθέτει τη δική του άποψη για τη σημερινή κατάσταση

.

Παγκόσμια είναι η κατακραυγή. Ξέφυγε από τα σύνορα τής βυζαντινορθόδοξης χώρας μας κι άρχισε ήδη να παίρνει τεράστιες διαστάσεις το νέο φιάσκο με τη σύλληψη τού νέου, που υπέπεσε στο φοβερό αδίκημα για τη Ρωμιοσύνη, να τολμήσει να σατιρίσει κάποιο καλόγερο.Με μια απλή περιήγηση στο διαδίκτυο μπορείτε να δείτε πλήθος ιστοσελίδων, blogs ανώνυμων κ.λπ., αλλά και γνωστών κι επωνύμων ανθρώπων διεθνώς, όπως π.χ. ο καθηγητής Richard Dawkins, να συμπαρίστανται στην περιπέτεια τού 27χρονου θύματος τής αρρωστημένης μεσαιωνικής νοοτροπίας, που ταλανίζει τα μυαλά των σημερινών κατοίκων τού ελλαδικού χώρου. Την υπόθεση παρακολουθεί ήδη και η Ύπατη Αρμοστεία τού Ο.Η.Ε. για τα Δικαιώματα τού Ανθρώπου.

Για όλα αυτά και για το πώς βλέπει την σημερινή κατάσταση από τη δική του οπτική σκοπιά, μίλησε στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο ίδιος ο δημιουργός τής ιστοσελίδας «Γέροντας Παστίτσιος», Φίλιππος Λοΐζος, ο οποίος επιπλέον μάς αποκάλυψε αρκετές άγνωστες σκοτεινές πτυχές τής κωμικοτραγικής αυτής υπόθεσης. .

Φίλιππος Λοΐζος.
Δεν είναι τρομοκράτης, δεν είναι ναρκομανής, δεν είναι εγκληματίας, όπως ξαφνικά άρχισαν να τον κατηγορούν την περασμένη εβδομάδα, όταν κινήθηκαν σύσσωμοι οι μηχανισμοί τής σε βυζαντινό μεσαίωνα ευρισκόμενης (β)ρωμιοσύνης, να τον συλάβουν, να τον οδηγήσουν στο κρατητήριο και με χειροπέδες στον εισαγγελέα.
Απλά, υπέπεσε στο τρομερό για την κοινωνία μας έγκλημα, να σατιρίσει ένα γραφικό αγιορείτη καλόγερο.
.
.
Ε.Ε.: Ποιός είναι ο Φίλιππος Λοΐζος; Μίλησέ μας λίγο για τον εαυτό σου, ώστε να σε γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες τής «Ελεύθερης Έρευνας».
– Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Βόλο. Ήμουν κακός μαθητής, γιατί προτιμούσα να παίζω ποδόσφαιρο, μπάσκετ ή βιντεοπαιχνίδια και να διαβάζω κόμικς. Δεν με απασχολούσαν και πολύ τα μαθήματα, γι΄αυτό κατά κάποιο τρόπο γλύτωσα από αυτό που λένε «ελληνική παιδεία», ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.Ταυτιζόμουν περισσότερο με το ήθος και την προσωπικότητα τού Σούπερμαν και τού Μπάτμαν, παρά με τού Χριστού, για παράδειγμα. Γενικά, όλα αυτά, που επιχειρεί να πλασάρει το Σύστημα, μού δημιούργησαν απέχθεια. Ο τρόπος του εξ άλλου είναι πολύ κακός και λαθεμένος. Τα επιβάλει με τον τρόμο και το ξύλο. Εγώ είχα φάει πολύ ξύλο στο δημοτικό, γιατί πρόλαβα την εποχή, που οι δάσκαλοι ακόμα βαράγανε. Μάς έβαζαν κάθε πρωί να στοιχηθούμε, να κάτσουμε ανάπαυση και προσοχή και να κάνουμε έπαρση σημαίας τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο.Ο φόβος όμως, είτε θα σε κάνει δούλο είτε θα σε αποτρέψει από τη σκλαβιά. Εγώ ήμουν από αυτούς, που ένιωσαν αποστροφή από όλο αυτό το πράγμα και το έβλεπα αντιδραστικά. Έβγαλα χαμηλό βαθμό απολυτηρίου και σπούδασα ιχθυοκαλλιέργειες. Ασχολήθηκα με αυτό, επειδή έχει μέλλον, αλλά και αρκετή Βιολογία, που μ΄αρέσει – ένα από τα ελάχιστα μαθήματα, που κατάφερα να συμπαθήσω μέσα από το Σύστημα.
Πάντα άκουγα ροκ μουσική…

Πολλοί επιχείρησαν να με αποτρέψουν από το να σπουδάσω αυτό το αντικείμενο. Τότε ήταν τής μόδας η Πληροφορική και τα Οικονομικά. Εγώ όμως, πάντα ήθελα να δουλέψω πρωτογενή τομέα, είμαι και αγρότης, οπότε πιστεύω, ότι βρίσκομαι σε σχετικά καλή μοίρα για τα επίπεδα αυτής τής χωρας.

.

.
Ε.Ε.: Γιατί δεν προτιμούσες την παραδοσιακή μουσική; Μπουζούκια και κλαρίνα…
– Πιστεύω, ότι μεγάλωσα σ’ ένα οικογενειακό περιβάλλον, το οποίο είχε μια άλφα αισθητική. Ήμουν τυχερός σε αυτό το θέμα. Εξ άλλου πιστεύω, ότι τα μικρά παιδιά καταλαβαίνουν και την καλή τέχνη. Πάντα ένιωθα αποστροφή για το σκυλάδικο και το κακόγουστο. Άκουγα ρόκ, η οποία μιλούσε για τα πάντα. Για τη φιλία, τον έρωτα, την επανάσταση κ.λπ.. Αυτή η μουσική με τράβηξε. Την ακούω μέχρι σήμερα, τη θεωρώ διαχρονική, κλασική μουσική.
Ήμουν αυτό που λένε «παιδί τού περιθωρίου», γιατί οι περισσότεροι άκουγαν άλλα πράγματα και ζούσαν μέσα στο life style. Ευτυχώς, εγώ ποτέ δεν έπεσα μέσα σ’ αυτό όχι γιατί δεν είχα τα λεφτά ή κάτι τέτοιο, αλλά γιατί το θεωρούσα ανούσιο. Συνεπώς, δεν έχω σοκαριστεί από την οικονομική κρίση, όπως ορισμένοι, που δεν μπορούν πλέον να ζήσουν με την ίδια με παληότερα χλίδα, γιατί δεν μπορούν πλέον, να πάνε να σπάσουν πιάτα στο σκυλάδικο κ.λπ.. Πιστεύω, ότι το να ζεις καλά δεν είναι ταυτόσημο τής υπερκατανάλωσης.
.
Το «θαύμα» τού Παΐσιου, που κατασκεύασε
ο Φίλιππος Λοΐζος στο Facebook, αναδημοσιεύτηκε με διθυραμβικούς κι εθνικοπατριωτικούς τόνους σε πλήθος ελληναράδικων, ρωμιοχριστιανικών ιστοσελίδων. Έγινε μέχρι και πρωτοσέλιδο εφημερίδας.
.
Ε.Ε.: Τί σε προβληματίζει από τη ζωή σου μέσα στην κοινωνία που ζεις;
– Με προβληματίζει το ότι δεν υπάρχει φαντασία. Ανέκαθεν οι άνθρωποι περίμεναν έτοιμες συνταγές, έτοιμες εικόνες, έτοιμα «είδωλα»-πρότυπα προς μίμηση, που λέμε. Είναι γνωστό, ότι ο ρωμιός δεν διαβάζει. Μόνο τις σκουπιδοφυλλάδες. Ασχολείται με το τί λέει ο μπακάλης ή το τί έλεγε ο παππούς του κι η γιαγιά του. Αυτό φυσικά, τους εξοντώνει τη φαντασία.Εγώ θέλω να ενεργώ αυτόβουλα, αυθόρμητα, να φαντάζομαι τον κόσμο αλλιώς, να κοινωνικοποιούμαι συνεχώς, να καταλαβαίνω μέσα από τη δράση μου τί εστί ενεργός πολίτης. Το πρόβλημά μου είναι, ότι δεν μπορώ να βρω συντρόφους. Έχω βέβαια συντρόφους από την Αριστερά, αλλά δεν θεωρώ, ότι ανήκω σε αυτό το χώρο 100%, γιατί κι αυτοί κατά κάποιο τρόπο ακολουθούν «ευαγγέλια» κι έτοιμες συνταγές, οι οποίες ειπώθηκαν πριν δυο αιώνες.

Ε.Ε.: Γιατί επέλεξες αυτό τον τρόπο αντίδρασης;
– Πιστεύω, ότι δεν ζω σε μια δημοκρατική χώρα, που δεν μπορώ να μιλήσω ελεύθερα και να βρω έναν υγιή αντίλογο. Στον τόπο που ζώ, οι άνθρωποι αποτελούν μια άμορφη-απρόσωπη μάζα, η οποία αντιδρά τριτοκοσμικά.
.
Ε.Ε.: Γιατί επέλεξες αυτό τον τρόπο αντίδρασης;
– Πιστεύω, ότι δεν ζω σε μια δημοκρατική χώρα, που δεν μπορώ να μιλήσω ελεύθερα και να βρω έναν υγιή αντίλογο. Στον τόπο που ζώ, οι άνθρωποι αποτελούν μια άμορφη-απρόσωπη μάζα, η οποία αντιδρά τριτοκοσμικά.
.
.
Γι΄αυτό επέλεξα και την ανωνυμία τού internet, η οποία μού παρείχε κάποιες εγγυήσεις, ώστε να λέω αυτά που θέλω.
Δεν ήθελα να χρησιμοποιώ χυδαιολογίες, γιατί και δεν είναι τού γούστου μου, αλλά και γιατί ξέρω, ότι μια καλή σάτιρα πρέπει να κρατάει κάποια ισορροπία μεταξύ χυδαιότητας και υγιούς κριτικής. Γι’ αυτό, επέλεξα μια σάτιρα, η οποία να καυτηριάζει. Αν έβριζα, αυτή τη στιγμή δε θα με ήξερε κανένας. Σήμερα όμως, κατηγορούμαι για καθύβριση τής θρησκείας.Η σάτιρα ήταν επίσης κάτι, το οποίο με ψυχαγωγούσε. Δεν περίμενα να «αλλάξω τον κόσμο» με κάτι τέτοιο, αλλά απ’ ότι φαίνεται εκεί πάει το πράγμα… (γέλια). Πάει να βγει κάτι καλό πολιτειακά. Φαίνεται, ότι υπάρχει ένα τεράστιο κίνημα άθεων, κάποιων, που δεν αναγνωρίζουν αυτές τις εξ αποκαλύψεως αλήθειες τού Συστήματος και μού συμπαραστέκονται.
.
Η Ρωμιοσύνη και πάλι διεθνώς ρεζίλι.
(Διαβάστε:
Νεορωμιοί – Νεοέλληνες: Περίγελως του πολιτισμένου κόσμου! ???).
.
Ε.Ε.: Για το «έγκλημα», που διέπραξες σού φόρεσαν χειροπέδες;
Σού έκαναν κατάσχεση προσωπικών στοιχείων;
-Ενώ εγώ εργαζόμουν στα Ψαχνά, η Δίωξη πήγε στο σπίτι μου στο Βόλο, όπου μένουν οι γονείς μου. Με το που μπήκαν μέσα, το πρώτο πράγμα, που ρώτησαν τους δικούς μου ήταν αν είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι. Έψαξαν το σπίτι εξονυχιστικά, ακόμα και κάτω από τα στρώματα, προφανώς για να βρουν αν ανήκα σε κάποια τρομοκρατική ή παραθρησκευτική οργάνωση ή ίσως έψαχναν να βρουν τη μυστική συνταγή για το παστίτσιο (γέλια). Μάλιστα, έπαθαν κι ένα μικρό σοκ, γιατί η μητέρα μου είχε μαζέψει όλες τις εικόνες, που διατηρεί στο σπίτι, και τις είχε βάλει επάνω στο γραφείο μου, οπότε σοκαρισμένοι αναρωτήθηκαν μήπως μπήκαν σε λάθος σπίτι (γέλια). Δεν βρήκαν τίποτα.Μετά, ήρθαν και με βρήκαν εκεί που δούλευα, στα Ψαχνά. Μού μίλησαν, μού εξήγησαν διάφορα πράγματα αν και αμφιβάλλω αν κι εκείνοι είχαν καταλάβει τί ακριβώς είχε συμβεί, γιατί μια γελούσαν, μια το έπαιζαν σοβαροί. Είχαν αντιληφθεί βέβαια, το τραγελαφικό τής κατάστασης. Ήταν ευγενέστατοι πάντως, παιδιά τής ηλικίας μου.Μού πέρασαν χειροπέδες την επόμενη μέρα, όταν βγήκα από το κελί, στο οποίο έκατσα ένα βράδυ, μέχρι να με πάνε στον εισαγγελέα. Με πήγαν για φωτογραφίες στην αρχή, μού πήραν πάρα πολλά αποτυπώματα και τελικά, με πήγαν στον εισαγγελέα, για να μού καθορίσει την ποινή. Είχα φορτωθεί μια δικογραφία 26 σελίδων, την οποία μόλις σήμερα πήρα στα χέρια μου κι ακόμα δεν την έχω διαβάσει.

Απέφυγα το αυτόδικο, ήθελα να δω ακριβώς γιατί δικάζομαι, να το βγάλω και παραέξω, να το μάθει κι ο κόσμος. Πάνε να μού φορτώσουν πάρα πολύ υλικό, το οποίο δεν ανέβασα εγώ στη σελίδα. Κάποιο από αυτό το υλικό ορισμένοι το θεώρησαν υβριστικό, αλλά είτε είναι είτε δεν είναι, δεν είναι δικό μου υλικό. Το δικό μου το υλικό ήταν σε εντελώς διαφορετικό πνεύμα από αυτά, που ανέβαζαν οι άλλοι.

Εκτιμώ, ότι μελετώντας τη δικογραφία θα αποκαλυφθούν πολλά σκοτεινά σημεία τής όλης υπόθεσης, για το πώς έγινε η άρση κι αν ήταν νόμιμα όλα αυτά, που έγιναν. Από νομικούς, που μίλησα και σύμφωνα με διάφορα νομικά άρθρα, που διάβασα, φαίνεται, πως η υπόθεση έχει πάρα πολλά σκοτεινά σημεία, που σύντομα θα τα επισημάνουμε, ώστε να μάθει κι ο κόσμος τί ακριβώς έγινε.

Με τραβάνε με συνοπτικές διαδικασίες για πλημμέλημα, αλλά εξ όσων έχω πληροφορηθεί, το συγκεκριμένο αδίκημα έχει περιπέσει σε πταίσμα, το οποίο δεν προβλέπει ούτε άρση τού απορρήτου ούτε χειροπέδες ούτε τίποτα. Επομένως, έχω αδικηθεί κι από το Facebook, αλλά κυρίως κι από τη Δικαιοσύνη.

.
Ο Richard Dawkins, διεθνώς αναγνωρισμένος εξελικτικός βιολόγος, συγγραφέας βιβλίων εκλαϊκευμένης επιστήμης, ήταν από τους πρώτους, που συμπαραστάθηκαν στον Φίλιππο Λοΐζο.
.
Ε.Ε.: Ποιοί σε υποστήριξαν;
Με υποστήριξαν η «Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα τού Ανθρώπου», η «Ένωση Αθέων», ενώ πολλοί δικηγόροι προσφέρθηκαν να με αναλάβουν αφιλοκερδώς. Την υπόθεσή μου παρακολουθεί και η Ύπατη Αρμοστεία τού Ο.Η.Ε. για τα Δικαιώματα τού Ανθρώπου.Με υποστήριξαν επίσης, κόμματα τής Αριστεράς. Υπήρχε πολύ κόσμος στο διαστήριο κι εκτιμώ, ότι θα υπάρξει και στην επόμενη δίκη (η προηγούμενη αναβλήθηκε λόγω τής απεργίας), προκειμένου να μού συμπαρασταθεί.Ε.Ε.: Αυτός που σατίρισες δεν ήταν άγιος. Τον επέλεξες εσκεμμένα ή θα μπορούσες να σατιρίσεις και κάποιον, που η Εκκλησία τον έχει επίσημα ανακηρύξει ως άγιο. Υπάρχει διαφορά;

– Διάλεξα τον συγκεκριμένο, για να επισημάνω κυρίως το βυζαντινισμό τής χώρας, όπου οι προφητείες, οι εσχατολογίες και οι φανατισμοί δίνουν και παίρνουν σε περιόδους κρίσης. Το συγκεκριμένο πρόσωπο εξ άλλου προβλήθηκε πολύ τον τελευταίο καιρό, ότι δήθεν πρόβλεψε την κρίση, λες κι η Ελλάδα δεν είχε και πριν κρίση.

Αυτό εμένα με εξοργίζει, γιατί αντί να κάτσουν να σκεφτούν πάνω στα πραγματικά προβλήματα, περιμένουν τη σωτηρία από τον ουρανό, από το «ξανθό γένος», από τους Ελ, από τούς Έψιλον και τους άλλους μύθους, που κυκλοφορούν. Είμαι γενικά κατά τής ηττοπάθειας, τού βολέματος και τής γενικευμένης αυτής κατάστασης, που επικρατεί στην κοινωνία μας.

Όσον αφορά στο δεύτερο σκέλος τής ερώτησης, όχι δεν με απασχολεί αν είναι επίσημα αναγνωρισμένος ως άγιος. Θα μπορούσα για παράδειγμα να είχα επιλέξει τον άγιο Κωνσταντίνο, που είχε σκοτώσει τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Θα το έκανα ευχαρίστως.

.
Από τη σελίδα τού «γέροντα».
.
Δεν είμαι μόνο εγώ, που αμφισβητώ την αγιότητα των πραγματικών ή φανταστικών προσώπων τής χριστιανικής πίστης. Υπάρχουν ακόμα κι ορισμένοι πιστοί, που για κάποιους αγίους λένε, ότι κακώς είναι άγιοι. Επομένως, γιατί να μην το κάνω κι εγώ;
Ε.Ε.: Υπάρχουν μορφές άγιες;
– Δεν υπάρχουν άγιες μορφές, δεν υπάρχουν αυθεντίες, δεν υπάρχουν παντογνώστες.

Ε.Ε.: Ο Παΐσιος μιλούσε με βατράχια. Άλλοι άγιοι μιλούσαν με λιοντάρια ή άλλα ζώα. Η Εύα στον Παράδεισο μιλούσε μ΄ένα φίδι κι αυτή η συνομιλία αποτελεί βασικό σημείο για τη χριστιανική πίστη, γιατί αν δεν είχε γίνει η συνομιλία αυτή, δεν θα είχε γίνει το προπατορικό αμάρτημα, δεν θα είχε χρειαστεί να στείλει ο Γιαχβέ το γιό του στη Γή κ.λπ. κ.λπ.. Υπάρχει διαφορά λοιπόν;
– Ασφαλώς όχι! Γι΄αυτό κι εγώ εξ άλλου αυτά τα καυτηρίασα με εύστοχο τρόπο αν κρίνω κι από την μεγάλη ανταπόκριση τού κόσμου, στον οποίο άρεσε και τα κοινοποιούσε.Μάζεψα πολύ κόσμο κι αυτό ήταν η αιτία, που κινητοποιήθηκε ολόκληρος κρατικός μηχανισμός, για να μού κατασχέσει το υπερόπλο τής σάτιρας, το οποίο χειριζόμουν καλά, απ΄ότι φάνηκε.Ε.Ε.: Τον υπολογιστή σου;

– Ο υπολογιστής ήταν το τεχνολογικό μέσον. Μπορεί δηλαδή, να μού κατάσχεσαν το laptop, αλλά το όπλο τής σάτιρας το κουβαλάω ακόμα. Είναι το μυαλό μου κι αυτό δεν μπορεί να κατασχεθεί.

.
Κρασοκατάνυξη και παστιτσοκλασία στη χριστεπώνυμη συνοικία των Εξαρχείων.
.
Ε.Ε.: Αυτό, που εσύ σατιρίζεις όμως, για κάποιους άλλους αποτελεί πίστη. Οφείλεις να σέβεσαι την πίστη των άλλων ή όχι;
– Πίστη μπορεί να είναι κι ο πατερούλης Στάλιν. Στο διαδίκτυο είχα βρει ένα ρώσικο ρεπορτάζ, στο οποίο κάποιοι τρελοί ζητούσαν την αγιοποίησή του.Για πολλούς, πάρα πολλά πράγματα είναι ιερά. Εγώ όμως πιστεύω, ότι τίποτε δεν είναι ιερό. Όλα πρέπει να βγαίνουν στο φως τής κριτικής, όλα να αμφισβητούνται και γενικά να μην μπαίνουν όρια στη σάτιρα, γιατί πάντα θα βρεθεί κάποιος να τα παραβιάσει και ή θα υπάρχει απόλυτη ελευθερία λόγου ή απόλυτη λογοκρισία. Θέλω να πώ, ότι ούτε η λογοκρισία έχει όρια. Τα όρια είναι γενικά απροσδιόριστα. (Σ.σ.: Διαβάστε: ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ; ΑΣΦΑΛΩΣ ΟΧΙ !).Εγώ πιστεύω, ότι όφειλα να το κάνω με ένα τρόπο, που να μην είναι πρόστυχος. Ήθελα να το κρατάω σε καθαρά αριστοφανικά επίπεδα, δηλαδή να έχει μια αίσθηση το χιούμορ μου σε αντίθεση με αυτό, που πέρασε στον κόσμο, ότι δηλαδή κάποιος δήθεν έβριζε, το οποίο σόκαρε την κοινωνία.

.
Ε.Ε.: Εκτός από τους θρησκευτικούς μύθους υπάρχουν και πολλών άλλων ειδών μύθοι στην κοινωνία μας, όπως π.χ. οι εθνικοί μύθοι (ευγενής καταγωγή από τους αρχαίους έλληνες, αγία Λαύρα κ.λπ.). Πώς τους βλέπεις αυτούς;
– Απεχθάνομαι κάθε είδους ετεροπροσδιορισμό. Το να πιστεύεις, ότι είσαι απόγονος τού Σωκράτη, αυτό δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Το να κοκορεύεσαι, ότι είσαι έλληνας έχει την ίδια βαρύτητα με το να κοκορεύεσαι, ότι είσαι Ολυμπιακός για παράδειγμα. Με ενδιαφέρει τί είσαι εσύ και τί κάνεις.Μού αρέσει η αυτονομία τής σκέψης, η αυτονομία των ανθρώπων. Πιστεύω, ότι η αυτόνομη κοινωνία προϋποθέτει και αυτόνομα άτομα. Η κοινωνία είναι μια αέναη δημιουργία, η οποία προϋποθέτει ένα μυαλό, που να ανασαίνει απ’ όλες τις πλευρές, δηλαδή να μην είναι περιφραγμένο, αλλά να δημιουργεί αυτοβούλως και να πειραματίζεται συνεχώς.Να μην περιορίζεται σε εθνικούς μύθους ούτε σε θρησκευτικούς, αλλά ούτε και σε οικονομικούς μύθους, όπως π.χ. μάς λένε, ότι η ελεύθερη αγορά θα μάς κάνει να στρωθούμε στη δουλειά, ο καθένας θα παίρνει αυτό που παράγει κ.λπ. κι ότι δήθεν έτσι θα πάμε σε μια ιδανική κοινωνία. Γενικά, κι ο κλάδος τής οικονομίας διέπεται κι αυτός από πολλούς μεταφυσικούς μύθους.

Δραστηριοποιούμαι, για να καταλύσω κι αυτούς τους μύθους, αλλά ενόχλησα κι εκεί αντέδρασε η κοινωνία.

Εν τέλει όμως, δεν πιστεύω, ότι είναι πολλοί εκείνοι, που αντέδρασαν. Ναι, τα e-mails ήταν χιλιάδες, αλλά μπορώ να σού φέρω κι άλλους τόσους, που με επικρότησαν. Απλά, αυτή η μερίδα των ανθρώπων δεν αντιδρά κόσμια, αλλά τριτοκοσμικά και κάνει πολλή φασαρία. Αντιδρά με ύβρεις, με χυδαιολογίες, με απειλές κατά τής ζωής. Δεν δίστασαν να απειλήσουν ακόμα και τους ίδιους τους αστυνομικούς, προκειμένου με συλλάβουν. Δεν είναι μόνο το Σύστημα το σάπιο, που κινήθηκε να με δέσει, ήταν και μια μερίδα τού λαού, που έσπευσε να με «λιθοβολήσει».

.
Ε.Ε.: Τί μπορεί να περιμένει ένας νέος άνθρωπος από μια κοινωνία, που ενώ είναι κλινικά νεκρή σε όλα τα ουσιαστικά της θέματα, έσπευσε να σε στείλει στις πυρές τής Ιεράς Εξέτασης, επειδή εξέφρασες τις διαφωνίες σου με σατιρικό τρόπο;
– Δεν μπορώ να περιμένω κάτι. Όσο βλέπουμε τα πράγματα ιερά και στάσιμα, δεν υπάρχει ρευστότητα σε αυτή την κοινωνία, δεν υπάρχει ροή ιδεών, δεν υπάρχει ουσιαστική δράση, ουσιαστική αμφισβήτηση. Θεωρούμε, ότι το πρόβλημα περιορίζεται μόνο στους θεσμούς και τα πρόσωπα, δηλαδή να φύγει ο Γιωργάκης, να έρθει ο Κωστάκης.Αυτό φάνηκε και με το κίνημα των αγανακτισμένων, οι οποίοι, με το που άλλαξαν ποιμένα, διαλύθηκαν, εξαφανίστηκαν, γιατί -προφανώς- δεν είχαν να πουν τίποτα.
.

Ε.Ε.: Γιατί επέλεξες την «Ελεύθερη Έρευνα» και μάς έκανες τη χαρά να σε ακούσουμε κι όχι τα τόσα άλλα Μ.Μ.Ε., που γνωρίζουμε, ότι σε πιέζουν αφόρητα για συνεντεύξεις αυτό τον καιρό;– Γιατί είσαστε από τα λίγα περιοδικά, που τολμούν να πουν κάποια ριζοσπαστικά πράγματα, τα οποία βέβαια, η κοινωνία δείχνει να μην είναι έτοιμη να τα δεχθεί ακόμα.

Το ίδιο θα λέγαμε και για την αμφισβήτηση τής θρησκείας, που ακόμα και πριν από μια δεκαετία, η ντόπια κοινωνία δεν ήταν έτοιμη να την δεχθεί, αλλά απ΄ότι φαίνεται η θρησκευτική αμφισβήτηση έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις κι αυτή τη στιγμή είναι δίπλα μου, μού συμπαραστέκεται και γιατί όχι αργότερα να μπορέσει να καταρρίψει κι άλλους μύθους, ώστε να πορευθούμε πιο δημιουργικά στο μέλλον.

Επίσης επέλεξα κι έναν δημοσιογράφο, τον Κώστα Βαξεβάνη, τον οποίο θεωρώ από τους λίγους αξιόπιστους. Μίλησα και σε δυο άλλους επίμονους δημοσιογράφους, που έπαιρναν συνεχώς τηλέφωνο σπίτι μου. Ίσως όμως, λόγω τής προβληματικής επικοινωνίας, που έγινε μετά βίας μέσω τηλεφώνου με κακό τηλεφωνικό σήμα, κάποια λεγόμενά μου αλλοιώθηκαν.

Το πρώτο, που γράφτηκε ήταν, το ότι έχω μετανοιώσει. Και βέβαια δεν έχω μετανοιώσει! Ένα άλλο, ότι ανήκω σε ευσεβή οικογένεια κι είμαστε τακτικοί στα θρησκευτικά μας καθήκοντα σε κάθε χριστιανική γιορτή. Εγώ δεν πηγαίνω στην εκκλησία. Μόνο στην Ανάσταση πηγαίνω κι αυτό απ΄έξω, για να χαζέψω αιθέριες γυναικείες υπάρξεις (γέλια).

Τώρα, όσον αφορά στο κατά πόσο είμαι αισιόδοξος, δεν ήμουν και τόσο, αλλά από τα γεγονότα, από το κύμα συμπαράστασης, που βλέπω να έρχεται αυτές τις μέρες απ’ όλο τον κόσμο, αρχίζω και βλέπω τα πράγματα πιο αισιόδοξα.

.
Εφαγώθη δια τας αμαρτίας ημών…
.
Ε.Ε.: Και τώρα, ύστερα απ΄όλα αυτά, τί μέλλει γενέσθαι;
Δεν θέλω να σταματήσω τον πολιτικοκοινωνικό ακτιβισμό. Είμαι ένας νέος άνθρωπος, έχω ακόμα ενέργεια να βγάλω και να αντιμετωπίσω πράγματα, που με αφορούν.Πολλοί φίλοι μου φεύγουν στο εξωτερικό, για να βρουν δουλειά. Αυτό εμένα δεν μού αρέσει. Θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου. Φυσικά, μόνος μου δεν μπορώ να κάνω τίποτα.Ο τόπος περνάει μια καμπή. Από τα ποσοστά τού ναζιστικού κόμματος, φαίνεται να αυταρχικοποιείται. Αυτά βέβαια τα ποσοστά δεν αντικατοπτρίζουν τελείως την πραγματικότητα, δεν τα παίρνω τοις μετρητοίς, γιατί δεν ψηφίζουν όλοι. Οι μισοί σχεδόν δεν ψηφίζουν, άλλοι τόσοι ανήκουν στην Αριστερά. Δηλαδή υπάρχει το αντίπαλο δέος, υπάρχει ρεύμα, για να αντιμετωπιστει την αυταρχικοποίηση τής κοινωνίας.

Θεωρώ ανθυγιεινή αυτή την τριτοκοσμική αντίδραση τής κοινωνίας, δηλαδή βλέπει, ότι νοσεί η δημοκρατία -ό,τι κι αν σημαίνει αυτό- επομένως  καταργούμε τη δημοκρατία. Αυτή είναι η λογική τού «πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι» και δεν την ασπάζομαι. Πιστεύω, ότι το μοναδικό ανθρώπινο πολίτευμα είναι η δημοκρατία, το μοναδικό πολίτευμα, που μαθαίνει από τα λάθη του.     Ε.Ε.: Η αντιπροσωπευτική;
– Η πραγματική δημοκρατία είναι η άμεση δημοκρατία, δεν είναι οι κοινοβουλευτικές ολιγαρχίες, που έχουν καταδυναστεύσει το δυτικό πολιτισμό. Αυτό βέβαια προϋποθέτει αυτόνομη σκέψη, ενεργούς πολίτες και αυτοοργάνωση. Το διαδίκτυο μπορεί να βοηθήσει σε αυτό.
.

Αυτό δεν είναι σάτιρα, αλλά από μια τις πραγματικές διδαχές -καλογερίστικες ανοησίες- τού Παΐσιου.
.

Αφού απάντησα στο «τί μέλλει γενέσθαι», θα ήθελα να πω και «τί δέν μέλλει γενέσθαι»: Δεν σκοπεύω να κάνω πολιτική καριέρα, όπως είπαν διάφοροι κακοπροαίρετοι, λόγω τής προβολής, που είχα. Όπως είπα και πριν, δεν με εκφράζει το συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα τής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, δεν σκοπεύω να το εκμεταλλευτώ για να κάνω καριέρα στη σάτιρα, γιατί η κοινωνία αυτού τού τόπου δεν είναι έτοιμη να δεχθεί την κριτική κι αυτό εξ άλλου φαίνεται και στους σημερινούς δημοφιλείς δήθεν σατιρικούς καλλιτέχνες, οι οποίοι δεν κάνουν τέχνη, που να καυτηριάζει και να προβληματίζει, αλλά τέχνη, που χαϊδεύει αυτιά.Τελειώνοντας, θα ήθελα να ρωτήσω, πώς είναι δυνατόν να με θεώρησαν επικίνδυνο και να με συνέλαβαν με την κατηγορία, ότι θα ξεσήκωνα τον κόσμο σε μακελειό, αναλογο με αυτό των μουσουλμανων, (το οποίο συνέπεσε χρονικά και μπορέσαμε να συγκρίνουμε αυτές τις δυο καταστάσεις και να δείξουμε πού πραγματικά ανήκουμε), ενώ ταυτόχρονα κάνουν τα στραβά μάτια μπροστά σε αυτό το τεράστιο κύμα μισανθρωπισμού, που υπάρχει στο διαδίκτυο από τους εθνικιστές, που απειλούν ζωές ευθέως και που βγαίνουν και υπερηφανεύονται για τα ανθρωποκυνηγητά, που κάνουν στους δρόμους. Γιατί το Σύστημα τα δέχεται αυτά κι έρχεται να δέσει εμένα;

Στην ουσία δεν απείλησα ούτε καν έβρισα. Αυτό είναι κάτι το αντιφατικό και αστείο. Αυτή είναι εμένα η απορία, που με τρώει κι ας γίνω η αρχή τού προβληματισμού πάνω σ΄αυτό το θέμα.

.
* * * * *
* * * * *
Οι εισαγγελείς του… Θεού και ο Παστίτσιος (Πηγή: http://www.tovima.gr/society/article/?aid=477118)
.
Η Ελλάδα συνεχίζει την πλούσια παράδοσή της σε έλλειψη ανεκτικότητας και σε θρησκευτικό φανατισμό
.
.
«Τίποτα δεν είναι ιερό, όλα μπορούν να λεχθούν». Στον απόηχο της δίωξης του 27χρονου εμπνευστή της ιστοσελίδας περί «Γέροντα Παστίτσιου», ρητά όπως αυτό του Ραούλ Βανεγκέμ μπορούν να αποτελέσουν αιτία πολέμου. Ειδικά στην Ελλάδα, χώρα με πλούσια νομολογία και διαχρονικά ευαίσθητα ανακλαστικά απέναντι στη βλασφημία – αδίκημα που στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες παραμένει εν πολλοίς ανενεργό. Από τις διώξεις του Τζίμη Πανούση και του Μίμη Ανδρουλάκη ως την αποκαθήλωση του πίνακα του βέλγου καλλιτέχνη Τιερί ντε Κορντιέ (που απεικόνιζε έναν σταυρό και στην άκρη του κάδρου ένα ανδρικό μόριο) από την έκθεση «Outlook» και την απόσυρση του βραβευμένου – από την Πολιτεία – μυθιστορήματος της Ερσης Σωτηροπούλου από τις σχολικές βιβλιοθήκες, η ελευθερία της έκφρασης μετατρέπεται σε θέμα πολεμικής, με ισχυρά στρατόπεδα και σημαίες «προόδου» και «οπισθοδρόμησης», καμία από τις οποίες δεν δείχνει να ξεφτίζει μέσα στον χρόνο. Ειδοποιός διαφορά; Τον ρόλο των διωκτών, εκείνων που εγείρουν αντιδράσεις, προκαλώντας την εισαγγελική παρέμβαση, έχουν πάψει να διεκδικούν πια ομάδες του θρησκευτικού περιθωρίου και παραεκκλησιαστικές οργανώσεις: τον ενδύονται κόμματα στα άκρα του πολιτικού φάσματος, όπως η Χρυσή Αυγή, ύστερα από την πολιτική υπόδειξη της οποίας – μέσω σχετικής ερώτησης στη Βουλή – ανακινήθηκε το ζήτημα του «Γέροντα Παστίτσιου» στο Facebook.
Κακόβουλη βλασφημία, καθύβριση θρησκευμάτων και εξύβριση νεκρού είναι τα τρία αδικήματα που βαρύνουν την υπόθεση του 27χρονου από τα Ψαχνά Ευβοίας. Εχει όμως ο Θεός «ανάγκη από εισαγγελέα»; Η Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου τονίζει στην ανακοίνωσή της για το θέμα την πάγια – τα τελευταία επτά χρόνια – πρότασή της: την κατάργηση του αδικήματος της βλασφημίας και της καθύβρισης θρησκευμάτων από τον Ποινικό Κώδικα. «Και να θέλαμε να ξεχάσουμε την ύπαρξη τέτοιου αδικήματος το οποίο προφυλάσσει τον Θεό από προσβολές – λες και ο Θεός έχει ανάγκη από εισαγγελέα – δεν μπορούμε» σημειώνεται χαρακτηριστικά, για να υπογραμμιστεί ότι «η άρση του απορρήτου και η σύλληψη του δημιουργού μιας ιστοσελίδας αποτελούν ακόμη ένα κεφάλαιο στη λογοκριτική παράδοση της Ελληνικής Πολιτείας. Ενα κεφάλαιο ντροπής με το οποίο η Ελλάδα αυτοβούλως τοποθετεί τον εαυτό της στο ίδιο κάδρο με θεοκρατικά καθεστώτα».

«Η πρόσφατη σύλληψη δημιουργού ιστοσελίδας και η ποινική δίωξή του για τα αδικήματα της βλασφημίας και της καθύβρισης θρησκευμάτων δείχνουν ότι δεν είναι μόνο οι χώρες του Ισλάμ που δεν ανέχονται κριτική στα θρησκευτικά πιστεύω»
επισημαίνει ο κ. Βαγγέλης Μάλλιος, δικηγόρος, μέλος του ΔΣ της Ενωσης. «Οπως και πολλά άλλα ζητήματα που αφορούν τη σχέση κράτους και Εκκλησίας, έτσι και τα αδικήματα αυτά συνιστούν έναν νομικό αναχρονισμό της χώρας μας και πρέπει να καταργηθούν. Και τούτο διότι από τη στιγμή που δεν αφορούν την προστασία της προσωπικότητας συγκεκριμένων κάθε φορά προσώπων αλλά προστατεύουν εν γένει το θρησκευτικό συναίσθημα, εξ ορισμού περιορίζουν ανεπίτρεπτα την ελευθερία της έκφρασης. Διότι ποιο είναι το κριτήριο του βλάσφημου; Η αντίδραση ορισμένων ορθοδόξων; Και αν ναι, πόσων; ‘Η μήπως αρκεί μόνο η κατάθεση στη Βουλή ερώτησης βουλευτή της Χρυσής Αυγής; Δεδομένης της απεριόριστης ποικιλίας των θρησκευτικών πεποιθήσεων, ο μόνος τρόπος για να μην προσβληθεί το θρησκευτικό μας συναίσθημα θα ήταν η απόλυτη απαγόρευση του λόγου και της κριτικής, κάτι προφανώς αδιανόητο.
Ενα δημοκρατικό και φιλελεύθερο κράτος οφείλει, όπως άλλωστε συμβαίνει με τα πολιτικά και φιλοσοφικά πιστεύω, να μεταχειρίζεται το θρησκευτικό συναίσθημα ως μια ιδέα. Και όπως όλες οι ιδέες, έτσι και τα θρησκευτικά πιστεύω εκτίθενται δημόσια και εκτός από λατρεία δέχονται και την κριτική, τη σάτιρα, ακόμη και τη λοιδορία». Εργα τέχνης, βιβλία, κινηματογραφικές ταινίες, τώρα και ιστοσελίδες – έστω, αμφιβόλου αισθητικής – έχουν κατά καιρούς μπει στο στόχαστρο, με τις πλάτες αρκετών εκ των εκπροσώπων της πολιτικής σκηνής, και μάλιστα ευρύτατου φάσματος.
Ενδεικτική είναι η περίπτωση του πίνακα του Τιερί ντε Κορντιέ στην έκθεση «Outlook»: το λάβαρο του πολέμου είχε μεταξύ άλλων σηκώσει ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης. Ο αείμνηστος Μιλτιάδης Εβερτ είχε δηλώσει ότι, αν το έργο δεν κατέβαινε, θα πήγαινε ο ίδιος να το αποκαθηλώσει. Ο κ. Θόδωρος Ρουσόπουλος, τότε εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, έκρινε ότι «προσβάλλει τα ιδεώδη και τις πνευματικές αξίες του κόσμου μας», ενώ την απόφαση περί αποκαθήλωσης έλαβε ο τότε υπουργός Πολιτισμού κ. Ευάγγελος Βενιζέλος.
Τα κρίσιμα ερωτήματα παραμένουν κάθε φορά μετέωρα. Είναι ορθή η υπεράσπιση της ελευθερίας της έκφρασης, ακόμη και όταν είναι εξόφθαλμη η κατάχρησή της; Ή μήπως είναι μείζονα αυτή η υπεράσπιση ακριβώς διότι αποτελεί ενίσχυση των δυτικών αξιών; Και τελικά απαλλάσσει η ελευθερία του λόγου από την ευθύνη των όποιων πράξεων;
Στην προσπάθεια πάντως να δώσουν το ευρωπαϊκό στίγμα σε ανάλογες υποθέσεις πηγές αναφέρονται σε απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου το 2007 (υπόθεση Vereinigung Bildender Kόnstler κατά Αυστρίας) που αξιοποιείται πλέον ως δεδικασμένο. Με βάση την απόφαση αυτή, κρίθηκε ότι ζωγραφικός πίνακας εκτεθειμένος σε δημόσιο χώρο ο οποίος αναπαριστούσε με την τεχνική του κολάζ γνωστά πρόσωπα της πολιτικής και της Εκκλησίας σε στάση ερωτικού παροξυσμού δεν προσέβαλλε την τιμή και την υπόληψη των εικονιζομένων ούτε τη δημόσια ηθική.

«Η σάτιρα είναι ένας τρόπος καλλιτεχνικής έκφρασης και κοινωνικού σχολιασμού, ο οποίος μέσω της υπερβολής και της παραμόρφωσης της πραγματικότητας (…) στοχεύει εκ της φύσεώς του να σοκάρει και να ταράξει. Για τον λόγο αυτόν πρέπει να εξετασθεί με ιδιαίτερη προσοχή κάθε περιορισμός του δικαιώματος ενός καλλιτέχνη να εκφράζεται (μέσω της σάτιρας)»
τονίζεται στο σκεπτικό της απόφασης.

Ελλάς-Ιράν συμμαχία
Η Ελλάδα καταλαμβάνει διόλου κολακευτική θέση σε παλαιότερη (2005) διεθνή κατάταξη ως προς τον σφιχτό εναγκαλισμό κράτους και θρησκείας – Government Favoritism of Religion. Ο κατάλογος φέρει πρώτο το Τουρκμενιστάν, με το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία να ακολουθούν και την Ελλάδα στην τρίτη θέση, σε χειρότερη κατάταξη από τη Μαλαισία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Αίγυπτο, ακόμη και το Πακιστάν! Αξίζει να σημειωθεί ότι στην ίδια λίστα η Τουρκία κατέχει την 44η θέση και η Ζιμπάμπουε την 50ή.
Τα στοιχεία βασίζονται σε εκθέσεις-αναφορές μεταξύ άλλων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και φέρουν τη σφραγίδα της ARDA (Association of Religion Data Archives).
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s