Αυτόχθονες αμερικανικές παροιμίες

Από Βικιφθέγματα

  • «Δεν κληρονομούμε τον κόσμο από τους προγόνους μας, τον δανειζόμαστε από τα παιδιά μας.»
  • «Όλα τα φυτά είναι αδερφοί και αδερφές μας. Μας μιλούν και αν προσέξουμε, μπορούμε να τα ακούσουμε.»
  • «Μην κρίνεις τον γείτονά σου μέχρι να περπατήσεις δύο φεγγάρια με τα μοκασίνια (παπούτσια) του.»
  • «Περπάτα ελαφρά την άνοιξη. Η Μητέρα Γη είναι έγκυος.»
  • «Με όλα τα πράγματα και σε όλα τα πράγματα είμαστε συγγενείς.»
  • «Όταν ένας άνθρωπος απομακρύνεται από τη φύση η καρδιά του γίνεται σκληρή.»
  • «Είμαστε όλοι συγγενείς.»
    • «Ho! Mitakuye Oyasin»
  • «Το να ακουμπάς τη γη είναι να έχεις αρμονία με τη φύση.»
  • «Αναζήτησε τη σοφία, όχι τη γνώση. Η γνώση είναι του παρελθόντος, η σοφία του μέλλοντος.»
  • «Ένας καλός αρχηγός δίνει, δεν παίρνει.»
  • «Κάθε ζώο ξέρει περισσότερα απ’ ό,τι εσύ.»
  • «Μη βλάπτεις ή μισείς τον γείτονά σου γιατί δεν είναι αυτόν που βλάπτεις αλλά τον εαυτό σου.»
  • «Το να μοιράζεσαι και να δίνεις είναι οι τρόποι του Θεού.»
  • «Είμαστε όλοι ένα παιδί που περιστρέφεται μέσα από τη Μητέρα Ουρανό.»
  • «Μην περπατάς πίσω μου, μπορεί να μην οδηγήσω. Μην περπατάς μπροστά μου, μπορεί να μην ακολουθήσω. Περπάτα δίπλα μου για να είμαστε σαν ένας.»

Παραθέματα

  • «Όταν η Γη είναι άρρωστη, τα ζώα θα αρχίσουν να εξαφανίζονται. Όταν συμβεί αυτό, Οι Πολεμιστές του Ουράνιου Τόξου θα έρθουν να τα σώσουν.» ~ Chief Seattle
  • «Σε κάθε μέτρο μας πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας τις επιπτώσεις των αποφάσεών μας για τις επόμενες επτά γεννιές.» ~ Από το Great Law of the Iroquois Confederacy
  • «Μην ενοχλείς κανένα για τη θρησκεία του. Σεβάσου τους άλλους στις απόψεις τους και απαίτησε να σεβαστούν τις δικές σου.» ~ Chief Tecumseh
  • «Εμείς που είμαστε αναμεμειγμένοι με πηλό από τον Κύριο Αγγειοπλάστη, ερχόμαστε από το καμίνι (φούρνο) της Δημιουργίας σε πολλές αποχρώσεις. Πως μπορούν οι άνθρωποι να λένε πως ένα δέρμα είναι χρωματιστό, όταν ο καθένας έχει τη δική του απόχρωση; Τι σημασία έχει αν ένα κύπελλο είναι σκούρο και το άλλο χλωμό, αν έκαστο είναι καλού σχεδίου και υπηρετεί τον σκοπό του καλά.» ~ Polingaysi Qoyawayma, Hopi

Advertisements

Οι μονομάχοι ήταν χορτοφάγοι βίγκαν

Σύμφωνα με νέες ανακαλύψεις ανθρωπολόγων Κάρλ Γκρόσμιντ και των συναδέλφων του από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης οι μονομάχοι της Ρώμης δεν ήτανε καλλίγραμμοι μυώδεις πολεμιστές, οι οποίοι τρώγανε ωμό κρέας στα διαλείμματα μεταξύ των αιματηρών αγωνισμάτων, άλλα παχύσαρκοι χορτοφάγοι, οι οποίοι είχαν προβλήματα με περιττά κιλά. Η καθημερινή τους διατροφή αποτελούσε από κριθάρι και όσπρια

Τέτοιο ξαφνικό συμπέρασμα  βγήκε βάση των αναλύσεων των οστών πάνω από 70 μονομάχων, οι οποίοι ήταν θαμμένοι στο αρχαίο νεκροταφείο μονομάχων κοντά στην Έφεσο, που κατά τη ρωμαϊκή εποχή ήταν πρωτεύουσα επαρχίας Μ. Ασίας. Όπως υποστηρίζουν οι επιστήμονες, αν οι μονομάχοι τρεφόντουσαν με κρέας, τότε τα επίπεδα του στροντίου και ψευδάργυρου στα οστά θα ήτανε περίπου ίδιες. Στα ευρήματα των οστών τα επίπεδα του στροντίου ήταν πολύ ανεβασμένα, όπως είναι συνήθως στους χορτοφάγους.

Το παραπανίσιο λίπος γι’ αυτούς ήταν μια επιπλέον προστασία από όπλα. Σύμφωνα με τον κ. Γκρόσμιντ οι αρχαίοι μονομάχοι κατανάλωναν σε τακτική βάση δημητριακά σε συνδυασμό με μαγειρεμένα όσπρια, κυρίως φασόλια – και αυτό σε δυναμωτικές δόσεις, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αυστριακός ειδικός στην ιστοσελίδα του αυστριακού Πανεπιστημίου. Οι μονομάχοι, πριν τους αγώνες, συνήθιζαν να παίρνουν επιπλέον βάρος μέσω υπερτροφίας, αφού η έντονη προπόνηση θα οδηγούσε στο αντίθετο.

Για τα αρχαία ρωμαϊκά ψηφιδωτά, στα οποία εικονίζονται παλαιστές στις αρένες με καλλίγραμμα κορμιά, οι επιστήμονες έχουν τη γνώμη ότι αυτό ήταν ένα φόρος τιμής προς την παράδοση, η οποία προέρχεται από τον καιρό της Αρχαίας Ελλάδος.

Πηγές:
Σχετικά άρθρα:
Χορτοφαγία, Βικιπαιδεία

Στον θάνατο της φίλης τους αντέδρασαν σαν άνθρωποι

ΤΑ ΝΕΑ

¬ Στο βίντεο. Χιµπαντζήδες  ξενυχτούν στο πλευρό της  ετοιµοθάνατης Πάνσι (κάτω  αριστερά)  Στις τελευταίες της στιγµές, σχηµάτισαν γύρω της µια αγκαλιά, παρατηρώντας το πρόσωπό της και σκουντώντας την απαλά, σαν να προσπαθούσαν να την επαναφέρουν. Κι όταν πια οι άλλοι αποµακρύνθηκαν, ένας έµεινε πίσω να της κρατάει το χέρι.

Ηταν µια σκηνή θανάτου µε όλη τη συναισθηµατική ένταση την οποία οι άνθρωποι θεωρούν αποκλειστικό τους προνόµιο. Ωστόσο οι πρωταγωνιστές ήταν χιµπαντζήδες. Το βίντεο που έδωσε στη δηµοσιότητα µια οµάδα βρετανών επιστηµόνων µε επικεφαλής τον Τζιµ Αντερσον, ειδικό στην κοινωνική συµπεριφορά µη ανθρώπινων πρωτευόντων θηλαστικών στο Πανεπιστήµιο Στέρλινγκ της Σκωτίας, αποδεικνύει πως οι κοντινότεροι εξελικτικοί συγγενείς των ανθρώπων αντιδρούν στον θάνατο ενός δικού τους όπως ακριβώς και οι άνθρωποι.

Ο Αντερσον και η οµάδα του κινηµατογράφησαν στο πάρκο Σαφάρι Μπλερ Ντράµοντ της Σκωτίας τον θάνατο της Πάνσι, ενός χιµπαντζή 50 ετών. Οταν η Πάνσι αρρώστησε, στα τέλη του 2008, οι κτηνίατροι του πάρκου άρχισαν να την επισκέπτονται τακτικά: οι δικοί της _ η κόρη της, ένας αρσενικός και ένας άλλος θηλυκός χιµπαντζής _ παρακολουθούσαν πάντα από απόσταση. Τις τελευταίες της ηµέρες, όµως, όταν η Πάνσι ξάπλωσε στη φωλιά που ένας άλλος χιµπαντζής είχε φτιάξει, οι υπόλοιποι µαζεύτηκαν γύρω της και άρχισαν να τη χαϊδεύουν και να την περιποιούνται. Λίγο πριν πεθάνει τελικά από γεράµατα, κουλουριάστηκαν και οι τρεις και άρχισαν να παρατηρούν προσεχτικά το πρόσωπό της. Επειτα, άρχισαν να την κουνούν ελαφρά. «Δύσκολα αποφεύγει κανείς τη σκέψη πως ήλεγχαν για σηµάδια ζωής», σηµειώνει ο Αντερσον στην επιθεώρηση Current Βiology.

«Υστερα από λίγο, οι χιµπαντζήδες έδειξαν σαν να είχαν αποφασίσει συλλογικά πως είχε φύγει. Δύο αποµακρύνθηκαν αµέσως, αλλά η άλλη ενήλικη θηλυκιά έµεινε να της κρατάει το χέρι. Το ίδιο βράδυ, η κόρη της επέστρεψε και έµεινε µε τη µητέρα της όλη νύχτα. Προσπαθούσε να κοιµηθεί αλλά ήταν εµφανώς ταραγµένη. Και οι τρεις τους ήταν. Μετά τον θάνατο της Πάνσι έχασαν την όρεξή τους». Στην ίδια επιθεώρηση, µια άλλη ερευνήτρια, η Ντόρα Μπίρο από το Πανεπιστήµιο της Οξφόρδης, καταθέτει τη δική της εµπειρία, µιλώντας για τους δύο θηλυκούς χιµπαντζήδες που παρακολούθησε στα δάση της Γουινέας να κρατούν στα χέρια τα νεκρά µωρά τους για εβδοµάδες.

Το γάλα προέρχεται από μητέρες που θρηνούν


Κάθε χρόνο, 9 εκατομμύρια μητέρες*

αναγκάζονται να υπομείνουν τη χειρότερη απώλεια

Όλες οι θηλυκές που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή γάλακτος, απομακρύνονται με βία από τα μωρά τους αμέσως μετά τη γέννα.

Κάποιες προσπαθούν να απωθήσουν τους επιτιθέμενους, κάποιες προσπαθούν να προστατεύσουν τα μωρά τους χρησιμοποιώντας το σώμα τους, κάποιες κυνηγούν μανιωδώς τα φορτηγά μεταφοράς, κάποιες κλαίνε οικτρά, κάποιες αποσύρονται μέσα σε σιωπηλή απελπισία. Μερικές ακολουθούν με εμπιστοσύνη τους φύλακές τους μόνο και μόνο για να επιστρέψουν σε έναν άδειο στάβλο.

Όλες εκλιπαρούν για τα μωρά τους σε γλώσσα
που δεν χρειάζεται καμία μετάφραση:

Μουγκρίζουν, κλαίνε, στενάζουν. Πολλές συνεχίζουν να φωνάζουν τα μωρά τους ασταμάτητα για ημέρες και νύχτες . Κάποιες σταματούν να τρώνε και να πίνουν. Ψάχνουν πυρετωδώς. Πολλές αρνούνται να τα παρατήσουν και επιστρέφουν στον άδειο τόπο ξανά και ξανά. Κάποιες αποσύρονται σε σιωπηλό θρήνο. Όλες θυμούνται μέχρι την τελευταία τους πνοή, το πρόσωπο, τη μυρωδιά, τη φωνή, το περπάτημα κάθε μωρού που κυοφόρησαν για εννιά μήνες, που ένοιωσαν τους ήχους του, που γέννησαν με δυσκολία, που καθάρισαν, που αγάπησαν, και ποτέ δεν είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν, να φροντίσουν, να προστατεύσουν και να δουν ζωντανό. Τα κοριτσάκια τους θα μεγαλώσουν για να αντικαταστήσουν τις ίδιες τις «ξοδεμένες» μητέρες τους, ενώ τα αγοράκια τους θα σφαχτούν για «μοσχαράκια γάλακτος».

Μετά από επαναλαμβανόμενους κύκλους καταναγκαστικών γονιμοποιήσεων, επίπονων γεννών, ανελέητου αρμέγματος, και συντριπτικού πένθους, το πνεύμα τους εγκαταλείπει, το σώμα τους μαραζώνει, το γάλα τους στερεύει. Στην ηλικία που, στη φύση, μια θηλυκή αγελάδα μόλις και θα έμπαινε στην ενηλικίωση, η ζωή της γαλακτοπαραγωγού αγελάδας τελειώνει. Όταν η «παραγωγή» της σε γάλα μειωθεί, αυτή και οι άλλες «ξοδεμένες» συντρόφισσές της στο κοπάδι, μεταφέρονται με φορτηγά για σφαγή. Κάποιες κυοφορούν. Όλες θηλάζουν ακόμα. Καθώς σπρώχνονται με βία προς το θάνατό τους, το γάλα τους στάζει ακόμη στο πάτωμα του σφαγείου.

Όλη η παραγωγή γάλακτος, συμπεριλαμβανομένης της βιολογικής και «ελευθέρας βοσκής», καταφέρνει να υπάρχει κάνοντας σε εκατομμύρια ανυπεράσπιστα θηλυκά,
το χειρότερο πράγμα που μπορεί κάνει κάποιος σε μια μητέρα.

Οι καταναλωτές γαλακτοκομικών στηρίζουν και διατηρούν με τις αγορές τους αυτή την προμελετημένη βαναυσότητα.

Μπορείτε να την σταματήσετε.
GoVeganNow.com

Peaceful Prairie Sanctuary.org

*Ο αριθμός αυτός αναφέρεται μόνο στην γαλακτοπαραγωγή των ΗΠΑ. Ο συνολικός αριθμός ανά τον κόσμο ξεπερνά κάθε φαντασία.

Κατεβάστε το αρχείο σε pdf για εκτύπωση και μοίρασμα
http://www.peacefulprairie.org/outreach/Dairy-Greek.pdf

http://animalrightsgr.blogspot.com/2010/04/blog-post.html

Ποιοι είναι οι πραγματικοί σφαγείς των Ποντίων και των Αρμενίων;

Στην πραγματικότητα οι Εβραίοι μέσα απο την αίρεση των Ντονμέδων κατάφεραν πολλαπλούς στόχους.

Υπονόμευσαν και κατέστρεψαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία καλλιεργώντας παράλληλα τον τουρκικό εθνικισμό στους Οθωμανούς, με αποτέλεσμα να φθάσουν στο σημερινό έθνος-κράτος αποποιούμενοι την ίδια τους την ταυτότητα και την Αυτοκρατορία.
Ταυτόχρονα κατάφεραν να πάρουν τον έλεγχο της Παλαιστίνης μέσω της εγκατάστασης εβραϊκών πληθυσμών και την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο Εβραίος ψευδοπροφήτης Σαμπατάϊ Σεβή

Στη συνέχεια με τις απίστευτα μεγάλες βοήθειες του Διεθνούς Σιωνισμού και των Εβραιομπολσεβίκων σε υλικό και διπλωματικό επίπεδο κατάφεραν να κατασφάξουν τους Χριστιανικούς πληθυσμούς στην περιοχή, διαλύοντας έτσι την κυριαρχία του ελληνισμού στην Μικρά Ασία και τον Πόντο.

Διαβάζοντας και ερευνώντας τις πληροφορίες αυτές καταλαβαίνουμε οτι η ιστορία έτσι όπως μας την έχουν διδάξει στα σχολεία, έχει σαν στόχο την απάλειψη της εθνικής μας συνείδησης και την μετατροπή μας σε άβουλα όντα που προορίζονται για σκλάβοι στα χωράφια και τις επαύλεις των Εβραίων επικυρίαρχων.

Πουθενά στα σχολικά και πανεπιστημιακά μας βιβλία δεν υπάρχουν οι πληροφορίες που θα δείτε στο βίντεο και στο κείμενο που το συνοδεύει, για την Επανάσταση των Νεοτούρκων και τον Κεμάλ Ατατούρκ.

Ούτε οι Τούρκοι δεν τα γνωρίζουν. Για αυτό άλλωστε είναι υπερήφανοι που ονομάζονται Τούρκοι!

Πρέπει οι Ελληνες φιλόλογοι να βγάλουν απο το στόμα τους την «πιπίλα» του αντισημιτισμού και της «συνωμοσιολογίας» και να ερευνήσουν αυτά τα ιστορικά ντοκουμέντα που τους έχουν αποκρύψει επιμελώς.

Αυτά που διδάσκουν στα παιδιά μας είναι ιστορικά ψεύδη. Είναι η προπαγάνδα του εχθρού που στόχο έχει την συνεχή απόκρυψη της αλήθειας.

Το να είσαι «ραγιάς» είναι κακό πράγμα.

Το να γίνεσαι συνεργός στο έγκλημα κατά του ελληνισμού και της ανθρωπότητας είναι προδοσία όχι μόνο κατα του εθνους σου αλλά κατά της ανθρωπότητας.

Το κείμενο που ακολουθεί το βρήκαμε στο http://www.tetraktys.org

ΟΙ Πόντιοι, Θρακιώτες και Μικρασιάτες αλλά και οι Έλλαδίτες στρατιώτες οι οποίοι γνώρισαν το απίστευτο νεοτουρκικό και Κεμαλικό μίσος, ωφείλουν να ξέρουν ποιά ήταν η αλήθεια γιά την καταγωγή του δολοφόνου και σφαγέα Κεμάλ. Ο ηγέτης της Τουρκίας των νεοτούρκων έχει μέχρι τώρα σκοτεινή καταγωγή. Ουσιαστικά, η ίδια η επανάσταση των νεοτούρκων έχει σκοτεινή καταγωγή λόγω της συνωμοτικής υφής της. Με μεγάλη έρευνα βρήκαμε την άκρη στις καταγωγές αυτές και ευχόμαστε όλοι οι Πόντιοι και Μικρασιάτες να οπλισθούν με την παρακάτω γνώση και να ΜΗΝ εορτάσουν ξανά την γενοκτονία των λαών τους αποκαλώντας τον ΚΕΜΑΛ «τούρκο σωβινιστή». Όπως θα αποδείξουμε ο Κεμάλ, λόγω θρησκείας, μισούσε και περιφρονούσε τους Τούρκους. Του το επέβαλε η εβραϊκή αίρεση (ντονμές) στην οποία ανήκε……..

Η καταγωγή του Κεμάλ, σκόπιμα, κρατιέται σκοτεινή. Γνωρίζουμε οτι οι γονείς του ήλθαν από Αλβανικά εδάφη πράγμα που οδήγησε πολλούς να πιστεύσουν οτι είχε αλβανική καταγωγή. Ο πατέρας του όμως κατάφερε όμως να βρη εργασία γραφείου στο λιμάνι Θεσσαλονίκης, πράγμα δύσκολο για Αλβανούς. Κάποια χρόνια, ίσως, έζησε στην Θεσσαλία πράγμα που οδήγησε άλλους να πιστεύσουν οτι είχε Θεσσαλική καταγωγή.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του, η μητέρα του ξανα-παντρεύτηκε κάποιον εύπορο κάτοικο Ρόδου τον οποίον ο Κεμάλ μισούσε. Σε όλα τα παραπάνω ένα δεν είναι ξεκάθαρο. Το θρήσκευμα των ανθρώπων αυτών. Δεν θα ασχοληθούμε με την πολυτάραχη νεανική και εφηβική ζωή του Μουσταφά Κεμάλ διότι είναι χιλιοειπωμένη. Μας ενδιαφέρουν περισσότερο η ιδεολογία του, η κοσμοθεωρία του και η κρυφή πρωταρχική αιτία των ανήκουστων εγκληματικών πράξεών του.

Διότι πάντα ήταν για μας ακατανόητο το να θέλουν οι οθωμανοί την βιολογική εξόντωση των ραγιάδων δούλων τους. Οι ραγιάδες, έστω κι άν είχαν περιουσίες, ήταν πάντα ραγιάδες και υπήρχαν δεκάδες τρόποι να αφαιρεθούν οι περιουσίες τους χωρίς την εξόντωσή τους. Ποτέ στην οθωμανική ιστορία δεν υπάρχει προηγούμενο ή κάν παρόμοια σκέψη τέτοιας εξόντωσης. Οι ραγιάδες ήταν πάντα πηγή πλούτου και τεχνικής και επιστημονικής γνώσεως για το καθεστώς. Οι απαντήσεις σε αυτούς τους προβληματισμούς λύθηκαν με τις παρατιθέμενες πληροφορίες.

Πρέπει να αναλύσουμε τα παρακάτω στοιχεία για να μπορέσουμε να συνθέσουμε τις γενοκτονίες και τα κίνητρά τους. 1…Η επανάσταση των νεοτούρκων ξεκίνησε από την Θεσσαλονίκη. 2…Στην Θεσσαλονίκη ζούσε η πλειοψηφία των Ντονμέδων οι οποίοι είναι μουσουλμάνοι φανερά αλλά φανατικοί εβραίοι μυστικά. 3…το κίνημα των νεοτούρκων ξεπήδησε από ιταλικές μασονικές στοές με πλειοψηφία μελών εβραίους των οποίων ηγούντο και εβραίοι ιταλικής υπηκοότητος (π.χ. Καρασό). 4…Τότε ήταν τα χρόνια οργάνωσης του μοντέρνου σιωνιστικού κινήματος, το οποίο ξεκίνησε τυπικά και φανερά ο Θεόδωρος Χέρτζλ το 1896 και του οποίου η μητέρα κατήγετο εκ Θεσσαλονίκης…..

Προέχει να αναλύσουμε με συντομία, αλλά και σε βάθος, τον βίο και την πολιτεία της αιρέσεως των ντονμέδων. Ντονμές (doenmehs) στα τουρκικά σημαίνει αποστάτης. Οι ίδιοι όμως αποκαλούνται «μααμινίμ» το οποιο στα εβραϊκά σημαίνει αληθινός πιστός. Οι εβραίοι τους αποκαλούν «κοφρίμ» που σημαίνει προδότης…..

Το ουσιωδέστερο μέρος του δόγματος του Ιουδαϊσμού είναι η έλευσις του Μεσσία. Ως γνωστόν, η αντίθεσις χριστιανισμού και ιουδαϊσμού έγκειται στο ότι οι χριστιανοί πιστεύουν οτι ο μεσσίας ήλθε και είναι ο Γιεχωσουά (σε ελληνική απόδωση Ιησούς) ενώ οι ιουδαίοι, με πίστη, αναμένουν την έλευσή του. Η γνωστή θρησκοληψία όμως των ιουδαίων έγινε πολλές φορές αντικείμενο εκμεταλλεύσεως από διαφόρους απατεώνες. Ειδικά οι εβραίοι του νότου (σεφαραδίτες), στα μετα-μεσαιωνικά χρόνια, πίστευαν οτι μέρα με την μέρα έρχεται ο μεσσίας.

Η πίστη αυτή έγινε πάθος για τον λαό αυτό, που έφθασε να πιστεύη οτι ο μεσσίας «τώρα στρίβει στην γωνία» με αποτέλεσμα κατά διαστήματα να εμφανίζονται διάφοροι ψευτομεσσίες. Περίπου δέκα μεσσιανικά κινήματα ισάριθμων μεσσιών τάραξαν τα νερά των εβραϊκών κοινοτήτων. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που οδήγησαν τους σεφαραδίτες εβραίους σε τέτοια κινήματα αλλά δεν είναι σκοπός μας η ανάλυσή τους. Εμείς θα ασχοληθούμε μόνο με το πιό μεγάλο και έντονο μεσσιανικό κίνημα, αυτό του Σαμπετάι Σεβή, προϊόν του οποίου είναι οι Νεότουρκοι και τα Κεμαλικά καθεστώτα.

Ο ΣΑΜΠΕΤΑΪΙ ΣΕΒΗ (SHABTAI ZVI) γεννήθηκε το 1626 στην Σμύρνη. Ήταν ένας από τους τρείς γιούς ενός πτωχού πατέρα, προικισμένος όμως με την ικανότητα προσαρμογής στους καιρούς του και κατανόησης των μηνυμάτων των καιρών του. Λόγω της εύθραυστης υγείας του, επελέγη αυτός από τα τρία αδέλφια να «σπουδάση» θεολογία ή Καμπάλα. Η Σμύρνη τότε ήταν ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα αυτής της μυστικιστικής θεοσοφίας, των καμπαλιστικών δηλαδή μελετών. Νέος ακόμη, οργάνωσε ομάδα μελέτης και διαλογισμού.

Οι καμπαλιστική μελέτη, απαιτεί εκτός της μελέτης και προετοιμασία που οδηγεί σε έκσταση. Υπάρχουν ακόμη και κάποιες σεξουαλικές πράξεις ανάμεσα στους καμπαλιστές που οδηγούν σε έκσταση. Η άσκηση σώματος και νού για διαλογισμό από την μία και το πάθος που οδηγεί σε έκσταση από την άλλη ήταν αυτά που κυριάρχησαν και στον Σαμπετάι στα πενήντα έτη της ζωής του. Κατά την διάρκεια λοιπόν της ασκητικής περιόδου της ζωής του χώρισε δύο φορές γιά να απελευθερωθή από πειρασμούς. Αργότερα όμως δεν είχε κανένα πρόβλημα να νυμφευθή την Σάρα, μία πόρνη από το Λιβόρνο.

Η Σμύρνη όμως, και ο κύκλος των καμπαλιστών, ήταν πολύ μικρός για τις φιλοδοξίες και επιδιώξεις του πανέξυπνου, πολυτάλαντου και ικανότατου Σαμπετάι. Σύμφωνα λοιπόν με κάποια ερμηνεία της καμπάλα, ο μεσσίας θα ερχόταν το 1648 ενώ οι χριστιανοί πίστευαν οτι η δευτέρα παρουσία θα γίνη το 1666. Γνωρίζοντας τα παραπάνω, ο Σαμπετάι, ανεκοίνωσε οτι ο μεσσίας θα έρθη σύντομα. Ένα τυχαίο γεγονός ήρθε αρωγός στα σχέδιά του. Το 1648, ο κοζάκος ηγέτης Μπογδάν Σμιελνέτσκυ λέγεται (δεν επιβεβαιώνεται ιστορικά ο αριθμός των θυμάτων) οτι εξόντωσε περίπου μισό εκατομμύριο εβραίους.

Το γεγονός αυτό καθώς και τον 30ετή πόλεμο, προπαγάνδισε ο Σαμπετάι σαν το πρελούντιο των καταστροφών και βασάνων τα οποία θα προηγηθούν της ελεύσεως του μεσσία, που θα πραγματοποιηθή το 1666. (Τέτοιες ανοησίες γίνονται πιστευτές ακόμη και σήμερα, πόσο μάλλον τότε). Στην συνέχεια, ο Σαμπετάι, εκμεταλλευόμενος την χαρισματική του προσωπικότητα, ανεκήρυξε τον εαυτό του Μεσσία (1651). Τότε, επρόφερε το όνομα του Θεού, (γιαχβέ), κάτι που μόνο ο αρχιερεύς της Ιερουσαλήμ έχει δικαίωμα να κάνη μία φορά τον χρόνο. Στην συνέχεια, ακύρωσε κάποιες νηστείες και ανεκοίνωσε ότι σιγά-σιγά οι τελετές θα ακυρωθούν.

Αμέσως ο δάσκαλός του τον αφόρισε και τον ανάγκασε να φύγη κρυφά για το Κάιρο όπου συνέχισε το κήρυγμά του. Εκεί, βοηθήθηκε οικονομικά από τον θησαυροφύλακα του Τούρκου διοικητού του Καΐρου, κάποιον εβραίο με όνομα Ραφαήλ Ιωσήφ Τσελεμπή.

Από την τοπική κοινότητα λοιπόν ανεκηρύχθη μεσσίας. Μέχρι το 1666, απεδύθη σε σκληρό αγώνα έναντι των ορθοδόξων ραββίνων, και επικρατούσε. Εβραίοι από διάφορα μέρη πουλούσαν τα υπάρχοντά τους και περίμεναν τον μεσσία να τους πάη στην Ιερουσαλήμ….. Σε μία επίσκεψή του στο Αμστερνταμ, επεκράτησε τέτοιος θείος ενθουσιασμός, ώστε οι εβραίοι βγήκαν στους δρόμους χορεύοντας και τραγουδώντας θρησκευτικά τραγούδια.

Εκεί όμως έκανε το λάθος. Απεφάσισε ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη. Μόλις αφίχθη, συνελήφθη και οδηγήθηκε στις φυλακές, με διαταγή του σουλτάνου, ο οποίος φοβήθηκε ταραχές. Τότε, και επειδή ταπεινώθηκε και πήγε φυλακή χωρίς να το έχη προφητεύση, μερικοί πιστοί του απεσχίσθησαν. Η πλειοψηφία όμως, έστειλε χρήματα από όλο τον κόσμο και τον απεφυλάκισαν.

Τώρα, με όλα αυτά τα χρήματα, ζούσε σε ωραίο σπίτι με ακριβα έπιπλα, έχοντας δίπλα του την πόρνη του Λιβόρνο η οποία έγινε το σύμβολο της μεσσιανικής συζύγου!!!. Στο σπίτι του δεχόταν πιστούς από παντού. Ένας επισκέπτης του ήταν ο Ναχμία Κοέν, ένας ηλικιωμένος περισπούδαστος καμπαλιστής, ο οποίος ήθελε να σχηματίση ιδία γνώμη περί του Σαμπετάι. Το πόρισμα του Κοέν ήταν καταπέλτης. Ο Σαμπετάι είναι τσαρλατάνος.

Του πήρε βέβαια τρία ημερόνυκτα συζητήσεων για να βεβαιωθή οτι …..δεν ήταν μεσσίας!!!. Αμέσως μετά ο Κοέν «έπεισε» τον σουλτάνο (θα κόστισε αρκετά να τον πείση) να εκτελέση τον Σαμπετάι. Όλα αυτά έγιναν το 1666, που σημαίνει οτι οι εβραίοι περίμεναν να δουν μήπως ήταν στα αλήθεια μεσσίας. Αφού η πρωτοχρονιά πέρασε και δεν «λυτρώθηκαν» απεφάσισαν μέσω Κοέν οτι ο Σαμπετάι είναι απατεών….

Όλα τα παραπάνω φαίνονται ευτράπελα, κωμικά και ανεκδιήγητα για την ελληνική σκέψη. Η καθαρότητα της ελληνικής σκέψεως και η ελληνική αντι-εξουσιαστική υπερηφάνεια πρέπει να έχουν αφήση τεράστια συμπλέγματα κατωτερότητος σε πολλούς λαούς. Αυτό όμως ακριβώς πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν μας όταν κρίνουμε άλλους λαούς. Ισως έτσι να εξηγηθή και το κατά των αληθινών Ελλήνων μίσος.

Για να επανέλθουμε στον Σαμπετάι, δέσμιος πιά οδηγείται στην Αδριανούπολη γιά εκτέλεση. Εκεί τον πλησιάζει ο ιατρός του σουλτάνου ο οποίος είναι μουσουλμάνος και (τι άλλο;) κρυφο-εβραίος. Τον συμβουλεύη να κάνη το ίδιο. Χωρίς ενδοιασμούς και ξεπουλώντας τους αφελείς πιστούς του, δεν έχει κανένα πρόβλημα να αποκηρύξη τον γιαχβέ και να ασπασθή τον Αλλάχ. Πανευτυχής ο σουλτάνος τον αθωώνει και τον διορίζει μέγα θαλαμοφύλακα. Το νέο του όνομα είναι Μεχμέτ Εφέντη. Όλοι οι πιστοί του, μη βρίσκοντας τίποτα μεμπτό στην συμπεριφορά του (!!!) γίνονται μουσουλμάνοι αλλά κρυφοί εβραίοι…… Ζώντας σαν μουσουλμάνοι στα φανερά, μετακομίζουν στο Μαυροβούνιο εκκλησιαζόμενοι κρυφά στην τοπική συναγωγή. Έτσι άδοξα έληξαν οι φιλοδοξίες του μεσσιανίσκου ο οποίος πέθανε δέκα χρονια αργότερα σε ηλικία 50 ετών.

Δεν συνέβη όμως το ίδιο και με το μεσσιανικό κίνημά του. Πολλοί οπαδοί του στον ισλαμικό κόσμο, έγιναν μωαμεθανοί στα φανερά αλλά παρέμειναν κρυφοί εβραίοι. Έπραξαν έτσι διότι πίστεψαν οτι ο …κύριός τους έγινε μουσουλμάνος για να απελευθερώση το ισλάμ από τα κάποια κατ’ αυτούς μιαρά σημεία. Στην Μοραβία και την Ουγγαρία, οι πιστοί του αυτοαπεκλήθησαν Σάπς για να θυμίζουν το Σαμπετάι. Αλλοι δημιούργησαν ένα νέο σύμβολο πίστης το οποίο θεωρούσαν θα ενέκρινε ο κύριος!!!! Τον Δεκέμβριο του 1686, περισσότερες από 300 εβραϊκές οικογένειες της Θεσσαλονίκης έγιναν μουσουλμανικές.

Συνέχισαν όμως να εκκλησιάζονται κρυφά στην συναγωγή και να τηρούν τις εβραϊκές γιορτές σε σπίτια. Σιγά-σιγά το κίνημα των ντονμέδων εδραιώθηκε στην μικρά Ασία. Τον 19ο αιώνα υπολογίζεται οτι οι ντονμέδες είναι 20.000 των οποίων η πλειοψηφία ήταν στην Θεσσαλονίκη. Όταν έγινε η απελευθέρωση και ανταλλαγή πληθυσμών, οι ντονμέδες, σαν τούρκοι, μετεκόμισαν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη.

Παραθέτουμε τις «10 εντολές» των ντονμέδων, οι οποίες ισχύουν ακόμη και σήμερα.

-Πιστεύω στον έναν και μοναδικό θεό
-Πιστεύω στον Μεσσία του, τον μοναδικό λυτρωτή σωτήρα, τον βασιλέα μας Σαμπετάι Ζβί (ή Σεβή), απόγονο του βασιλιά Δαυίδ
-Ορκίζομαι να μην πιάσω στο στόμα μου το όνομα του θεού ή του Μεσσία του επί ματαίω και να μην ορκισθώ στο όνομά τους
-Αναλαμβάνω την ευθύνη να μεταφέρω το μήνυμα των μυστηρίων της μεσσιανικής πίστης μας από την μία κοινότητα στην άλλη.
-Θα παίρνω μέρος στην συγκέντρωση των ομοθρήσκων μου κατά την 16η ημέρα του μηνός Κισλέβ για να συζητήσουμε τα μυστικά της μεσσιανικής μας πίστης. (Αυτός είναι ο μήνας κατά τον οποίον ο Σαμπετάι ανεκοίνωσε οτι είναι ο Μεσσίας….)
-Ορκίζομαι οτι δεν θα προσυλητίσω κανέναν στην πίστη του Τουρμπάν πού λέγεται Ισλάμ
-Καθημερινώς θα διαβάζω το βιβλίο των Ψαλμών
-Θα παρακολουθώ με σχολαστικότητα τις συνήθειες των Τούρκων για να μην γεννηθούνυποψίες. Οχι μόνο θα ακολουθώ την νηστεία του ραμαζανιού αλλά και όλες τις άλλες μουσουλμανικές συνήθειες αι οποίες γιορτάζονται δημόσια
-Δεν θα παντρεύομαι από μουσουλμανικές οικογένειες ούτε θα έχω στενές σχέσεις μαζίτους διότι μου προκαλούν απέχθεια ιδίως οι γυναίκες τους.
-Θα περιτέμνω τους υιούς μου

Αξίζει να αναφερθούμε σε μία μεγάλη εορτή της κοινότητος των ντονμέδων η οποία θα μας βοηθήση να καταλάβουμε το επίπεδο νοήσεως, πολιτισμού, ήθους και πίστης τους.

Η ένατη ημέρα του μηνός Αβ, επελέγη σαν ημέρα γενεθλίων του ….μεσσία Σαμπετάι. Εορτάζεται εύθυμα και χαρούμενα, με ψητό αρνί, χορό και τραγούδι. Μετά όμως το γεύμα, κλείνουν τα φώτα και αρχίζει γυμνικός χορός. Η βραδυά καταλήγει σε όργιο κατά το οποίο επικρατεί ανταλλαγή συζύγων. Τα παιδιά που γεννιούνται από αυτήν την «ιεροτελεστία» θεωρούνται ευλογημένα και ιερά παιδιά του μεσσία!!! Αυτή η σεξουαλική συμπεριφορά, ακόμη και σήμερα, χαρακτηρίζει τους ντονμέδες. Μάλιστα, ο ηγέτης της κοινότητος Θεσσαλονίκης τον 18ο αιώνα, ο Ντερβίς Εφέντη, προσπάθησε να καταργήση τον θεσμό του γάμου μεταξύ τους…. Η Σάρα, η πόρνη του Λιβόρνο, αποτελεί το πρότυπο γυναίκας….

Κατά καιρούς, οι Τούρκοι διοικηταί της Θεσσαλονίκης υποψιάσθηκαν και ερεύνησαν το γεγονός των κρυφο-εβραίων. Εξωτερικά ήταν όχι μόνο άμεμπτοι αλλά έδειχναν φανατικότεροι των μουσουλμάνων. Τελικά, η προσφιλής μέθοδος του «μπαχτσισιού» ή χρηματισμού τους έσωσε. Όμως το 1859, ο Χουσνί Πασάς, ανεκάλυψε και έκλεισε τα σχολεία τους. Από τότε ήταν πολύ πιό κρυφοί και προσεκτικοί.
Σε αυτό το περίεργο κύκλωμα λειτούργησε ο Κεμάλ και οι περισσότεροι νεότουρκοι.

Πάρα πολλοί συγγραφείς υπεστήριξαν οτι ο Κεμάλ ήταν εβραίος, παρά τις παγκόσμιες προσπάθειες του σιωνισμού να το αποκρύψη. Η αναμφισβίτητη όμως απόδειξις έρχεται από τον επιφανή αρχιραββίνο, Ιωακείμ Πρίνζ, στο βιβλίο του ΚΡΥΦΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ, εκδόσεις Random House, Νέα Υόρκη 1973, στην σελίδα 122, όπου μας πληροφορεί οτι «ανάμεσα στους ηγέτες της επαναστάσεως των νεοτούρκων, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα τον εκμοντερνισμό της Τουρκίας, ήταν ο Ντζαβίντ Μπέη και ο Μουσταφά Κεμάλ. Και οι δύο ήταν φλογεροί Ντονμέδες. Ο Ντζαβίντ Μπέη έγινε υπουργός οικονομικών και ο Κεμάλ αργότερα ηγέτης του κινήματος υιοθετώντας το όνομα Ατατούρκ (πατέρας των τούρκων).

Οι αντίπαλοί του (Ενβέρ) προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν την εβραϊκή καταγωγή του για πολιτικό τους όφελος αλλά χωρίς επιτυχία. Οι περισσότεροι νεότουρκοι στην νέα επαναστατική κυβέρνηση προσηύχοντο στον Αλλάχ αλλά ο αληθινός προφήτης τους ήταν ο Σαμπατάι Σεβή, ο μεσσίας από την Σμύρνη». Το βιβλίο αυτό είναι φυσικά δυσεύρετο η εξαφανισμένο. Οφείλουμε όμως να πούμε ποιός ήταν (+1988) ο Πρίνζ για να κατανοηθή το μέγεθος της αξιοπιστίας των παραπάνω στοιχείων. Ήταν επί 12 έτη (1925-1937) ραββίνος στο Βερολίνο αλλά όταν τα πράγματα αγρίεψαν στην Γερμανία αυτός πήγε το 1937 στην Αμερική. Προηγουμένως όμως, σαν καλός σιωνιστής, συμβούλευε τους πιστούς του να μεταναστεύσουν στην Παλαιστίνη και όχι στην Αμερική.

Από το 1958 έως το 1966 ήταν πρόεδρος του Αμερικανο-εβραϊκού κογκρέσσου και δύο φορές πρόεδρος των εβραϊκών οργανώσεων των ΗΠΑ. Για τους αμύητους ίσως οι παραπάνω τίτλοι να μην λένε πολλά. Οι μυημένοι όμως κατανοούν το τι σημαίνει συμμετέχω στην διοίκηση του σιωνιστικού συστήματος των ΗΠΑ=διοικώ τις ΗΠΑ=διοικώ τον πλανήτη.

Οι Νεότουρκοι, ή το «Κίνημα Ενώσεως και Προόδου» πήρε εξουσιαστική μορφή το 1908. Δημιουργήθηκε στην Θεσσαλονίκη και ήταν γέννημα της ιταλικής μασονικής στοάς την οποία ίδρυσε ο εβραίος δικηγόρος Εμμανουήλ Καράσο. Στην στοά αυτή εγένοντο οι μυστικές συναντήσεις των νεοτούρκων του Ταλαάτ και Ντζεμάλ. Με αυτόν τον τρόπο ξέφευγαν από την δράση της μυστικής αστυνομίας του σουλτάνου.

Οι υποψήφιοι νεότουρκοι έπρεπε να ορκισθούν στο κοράνι και σε ένα όπλο. Με αυτό τον τρόπο απεκλείοντο της οργανώσεως οι μη μουσουλμάνοι όχι όμως και οι ντονμέδες. Οι ντονμέδες παίζουν εδώ τον πρωταρχικό ρόλο. Από το 1908 και μετά, όταν το κίνημα έγινε φανερό, απησχόλησε τις μυστικές υπηρεσίες των μεγάλων δυνάμεων και δη της Αγγλίας, του μεγάλου δηλαδή πρωταγωνιστού στην περιοχή.

Η Αγγλική πρεσβεία της Κωνσταντινουπόλεως αναφέρεται στους νεότουρκους σαν «εβραϊκή επιτροπή ενώσεως και προόδου». Σε μία εκτενή, 5.000 λέξεων, αναφορά προς το υπουργείο εξωτερικών, ο άγγλος πρέσβυς, μεταξύ άλλων πληροφορεί ότι οι εβραίοι ηγούνται ενός συστήματος μασονικών στοών και μέσω αυτού ηγούνται της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ένας από τους αρχηγούς της συμμορίας, κατά τον άγγλο πρέσβυ, είναι ο εβραίος πρόξενος των ΗΠΑ στην Τουρκία, ο Όσκαρ Στράους, αδελφός των ιδιοκτητών των πολυκαταστημάτων Macys και Abraham & Straus.

Είναι άγνωστος ο αριθμός των ντονμέδων της πρώτης εκ 288 μελών βουλής των νεοτούρκων. Ο Πρίνζ μας πληροφορεί όμως οτι ήταν η πλειοψηφία. Ο Καράσο και τρείς ακόμη μη μουσουλμάνοι εβραίοι δεν εκλέγονται στην κυβέρνηση. Προσπαθούν όμως να ταυτίσουν τα συμφέροντα του σιωνισμού με αυτά των νεοτούρκων αλλά χωρίς επιτυχία. Προφανώς, οι ντονμέδες είναι αφοσιωμένοι στην διατήρηση της ηγεσίας της οθωμανικής αυτοκρατορίας σε πρώτη φάση και όχι στον εβραϊκό αποικισμό της Παλαιστίνης.

Ο σιωνισμός, μέσω των διαφόρων εκδόσεων, προσπαθεί εντατικά και για δεκαετίες να παρουσιάση ως αστεία την άποψη της συμμετοχής εβραίων στους νεότουρκους. Ο τρόπος δράσεως του σιωνισμού είναι συνωμοτικός και ως εκ τούτου δεν επιθυμεί δημοσιοποίηση των μεθόδων του. Πάντως η σπουδή και η αγωνία των σιωνιστών συγγραφέων να αποκρύψουν και να διασκεδάσουν ή να παρουσιάσουν ως αστείες τις απόψεις των Άγγλων για τα γεγονότα (π.χ. David Fromkin, «A peace to end all peace» ) δείχνει την αλήθεια….

Η Αγγλική μυστική υπηρεσία, βρίσκει το μανιφέστο των νεοτούρκων το οποίο είναι στα γερμανικά και το μεταφράζει. Η μετάφραση κυκλοφορεί σήμερα στην Αγγλία με τίτλο «The Turkish ans PanTurkish Ideals» από τις εκδόσεις Liberty Press. Το έγραψε κάποιος νεότουρκος από τις Σέρρες με όνομα Τεκίν Άλπ. Στην σελίδα 6 όμως, πληροφορούμεθα οτι ο Τεκίν Αλπ είναι ντονμές και οτι το αληθινό του όνομα είναι Μωυσής Κοέν!!!! Τέτοιες λεπτομέρειες βέβαια αγνοούνται σκοπίμως από τους σιωνιστές συγγραφείς….

Ουσιαστικά, οι κινήσεις του σιωνισμού τις εποχές εκείνες μεταξύ 1900-1923 ήταν άριστα ενορχηστρωμένες και πανέξυπνες. Κατάφεραν να πιέσουν (μέσω ΗΠΑ) την Αγγλία να δεχθή τον σιωνιστικό επικοισμό στην Παλαιστίνη, να καταλάβουν από μέσα ότι απέμεινε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία καθώς και την μεγάλη Ρωσσία μια και οι μπολσεβίκοι ήταν σιωνιστές. Το κυριώτερο όμως είναι οτι κατάφεραν να εξουθενώσουν πολυδιάστατα την Ελλάδα. Ισως στα κρυφά σαλόνια τους να γιόρτασαν αυτό πιό πολύ απ’ όλα. Και με πολλές παρασκηνιακές προσπάθειες όλα αυτά τα πέρασαν στην αφάνεια. Ή έτσι θέλουν να πιστεύουν….

Γενικά, και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα παραπάνω, πρέπει να δείξουμε μεγάλη κατανόηση στους Τούρκους για το ανθελληνικό μίσος τους το οποίο πηγάζει από το τεράστιο σύμπλεγμα κατωτερότητος έναντι των Ελλήνων. Ο λόγος είναι οτι το νέο Τουρκικό κράτος ιδρύθηκε από ….μη τούρκους, ο εθνάρχης τους και «πατερούλης» τους, Κεμάλ, όχι μόνο δεν ήταν Τούρκος αλλά τους περιφρονούσε κι’ όλα, και τέλος, αυτή η ίδια η σημαία τους είναι αρχαία Ελληνική. (Η ημισέληνος ήταν αρχαίο Μεγαριτο-Βυζαντινό σύμβολο και καθιερώθηκε προς τιμήν της Θεάς Εκάτης ). Τα κεμαλικά λεγόμενα καθεστώτα, πάντα ανθελληνικά, στηρίχθηκαν από τον σιωνισμό με πάμπολλους τρόπους μέχρι που φτάσαμε στην γνωστή σημερινή Τουρκο-ισραηλινή συμμαχία. Ο σιωνισμός πάντα τους ήλεγχε, τους ελέγχει και θα τους ελέγχη…. Όπως και εμάς σήμερα…..

Γρηγόρης Μπέλλος

 

Ξηροί καρποί – Oι καρποί της ζωής

ΑΝΝΑ ΔΑΛΛΑ
Αμύγδαλα, καρύδια, πεκάν, φιστίκια, κάσιους, φουντούκια, αλλά και πολλοί άλλοι, περισσότερο ή λιγότερο εξωτικοί κάθε φορά, οι ξηροί καρποί έχουν την τιμητική τους τις ημέρες των γιορτών, αφού τους καταναλώνουμε κατά κόρον, τόσο συνοδεύοντας το ποτό ή το κρασί μας όσο και ως συστατικό διάφορων γλυκών ή αλμυρών πιάτων. Σε κάθε περίπτωση, οι ξηροί καρποί αποτελούν μια υγιεινή, θρεπτική και νόστιμη διατροφική επιλογή και γι’ αυτό δεν πρέπει να λείπουν από το διαιτολόγιό μας, όχι μόνο σε γιορτές και ειδικές περιστάσεις, αλλά και στο πρωινό, το σνακ ή το γεύμα μας. Πριν τους απολαύσετε με οποιονδήποτε τρόπο, γνωρίστε όλα τα μυστικά της επιλογής και της φρεσκάδας τους, αλλά και την ιδιαίτερη διατροφική τους αξία.

Όταν αγοράζουμε και συντηρούμε ξηρούς καρπούς
Σήμερα μπορούμε να βρούμε οποτεδήποτε όλους τους ξηρούς καρπούς -ακόμα κι όταν δεν είναι η εποχή τους ή οι ντόπιοι δεν επαρκούν-, αφού εισάγονται από το εξωτερικό. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν συγκεκριμένες εποχές του χρόνου που βγαίνουν στην αγορά οι νέες σοδειές, όπου κατά κανόνα οι ξηροί καρποί είναι καλύτερης ποιότητας (δείτε αναλυτικά σε κάθε κατηγορία). Oι ξηροί καρποί πρέπει να φυλάγονται σε μέρος ξηρό και δροσερό, γιατί η υγρασία τούς κάνει να μουχλιάζουν και η ζέστη τούς κάνει να ταγκίζουν και αλλοιώνει τη γεύση τους. Γι’ αυτό -και κυρίως το καλοκαίρι- είναι σκόπιμο να τους διατηρούμε σε κλειστά σκεύη στο ψυγείο. Ένα σημαντικό πρόβλημα που προκαλείται στους ξηρούς καρπούς (κυρίως στα αράπικα και στα φιστίκια Αιγίνης και λιγότερο στα αμύγδαλα και στα φουντούκια) είναι οι καρκινογόνες αφλατοξίνες-μυκοτοξίνες, που δεν είναι ορατές στο γυμνό μάτι. Oι αφλατοξίνες μπορεί να προκληθούν είτε από τη μη σωστή καλλιέργεια είτε από τη μη σωστή συντήρηση των ξηρών καρπών. Γι’ αυτό το λόγο, οι περισσότεροι ξηροί καρποί ελέγχονται πριν βγουν στην αγορά από το Γενικό Χημείο τους Κράτους, ενώ γίνονται και έλεγχοι από τις νομαρχίες όταν έχουν ήδη βγει και πωλούνται στην αγορά.


Γιατί να τους τρώμε;
Oι ξηροί καρποί είναι μια παρεξηγημένη κατηγορία τροφίμων, αλλά τα τελευταία χρόνια γίνονται πολλές έρευνες για τη σύσταση και την αξία τους. Από τις έρευνες αυτές έχει αποδειχτεί ότι είναι πλούσιοι σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (υγιεινά λίπη δηλαδή), πρωτεΐνες, ιχνοστοιχεία (π.χ. μαγνήσιο), φυτικές ίνες, αλλά και σε πολλές βιταμίνες, όπως η Ε. Γι’ αυτό άλλωστε και οι ειδικοί μας προτρέπουν να τους καταναλώνουμε ακόμα και καθημερινά, συστήνοντάς μας απλώς να μην ξεπερνούμε το μέτρο (γιατί δίνουν αρκετές θερμίδες) και να τους προτιμούμε νωπούς και ανάλατους.

Ξηροί καρποί κατά του διαβήτη
Οι άνθρωποι που καταναλώνουν πέντε ή περισσότερες φορές την εβδομάδα ξηρούς καρπούς (φιστίκια, καρύδια και αμύγδαλα) έχουν κατά 27% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2. Αυτό έδειξε μια μεγάλη έρευνα που διενήργησε το Πανεπιστήμιο του Harvard επί 16 χρόνια (1981 με 1997) σε περίπου 84.000 γυναίκες ηλικίας 34 έως 59 ετών.

Αμύγδαλα, όπως ασβέστιο
Κατά πάσα πιθανότητα κατάγονται από την Εγγύς Ανατολή, αλλά υπήρχαν από αρχαιοτάτων χρόνων και στη Μεσόγειο και στα υπόλοιπα ζεστά αλλά όχι τροπικά κλίματα. Στην αγορά τα ελληνικά φρέσκα αμύγδαλα βγαίνουν στις αρχές Σεπτεμβρίου. Τα εισαγωγής προέρχονται από την Αμερική και την Ισπανία. Μπορούμε να αγοράσουμε αμύγδαλα με το κέλυφος, ωμά με τη φλούδα, ψημένα και αλατισμένα με τη φλούδα ή λευκά (χωρίς τη φλούδα), ολόκληρα, σε φέτες («φιλέ», που βάζουμε στα γλυκά), σε κυβάκια (για τα παγωτά) ή σε σκόνη (που χρησιμοποιείται στα αμυγδαλωτά).
Τα καλύτερα: Δεν έχουν τρύπες και η φλούδα τους είναι ξανθιά. Μάλιστα, πρέπει να ξέρετε ότι όσο πιο ξανθιά η φλούδα τόσο πιο φρέσκα είναι. Επίσης, τα καλά αμύγδαλα δεν πικρίζουν και δεν είναι ζαρωμένα.
Διατροφική αξία: Είναι πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά, βιταμίνη Ε, φυτικές ίνες και φυτοστερόλες. Είναι πολύ καλή πηγή ασβεστίου: Ένα φλιτζάνι αμύγδαλα μας δίνει τόσο ασβέστιο όσο και ένα μικρό κομμάτι φέτα!

Καρύδια, όπως ελαιόλαδο
Τα καρύδια εμφανίστηκαν αρχικά μάλλον κάπου στην κεντρική Ασία. Ήταν όμως γνωστά και στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη και ήταν ένας καρπός αφιερωμένος στο Δία. Τα ελληνικά καρύδια βγαίνουν στην αγορά τον Αύγουστο και τα αναγνωρίζουμε επειδή δεν κάνουν θόρυβο όταν τα κουνάμε. Από το εξωτερικό εισάγουμε κυρίως καρυδόψιχα (μόνο το εσωτερικό του καρυδιού, χωρίς το κέλυφος) από την Ινδία, τη Μολδαβία, την Κίνα, την Oυκρανία, τις χώρες των Βαλκανίων και την Αμερική. Αν και τα ινδικά καρύδια είναι πολύ καλής ποιότητας, επειδή τα καρύδια που εισάγονται από ανατολικές χώρες (π.χ. από τη Μολδαβία) μοιάζουν πιο πολύ στη γεύση με τα ελληνικά, προτιμώνται από τους καταναλωτές. Καρύδι είναι επίσης και το πεκάν, που εισάγεται κυρίως από την αμερικανική ήπειρο και έχει λεπτό κέλυφος. Είναι διαδεδομένο στην Ευρώπη γιατί χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική (όχι σε μεγάλες ποσότητες, γιατί μπορεί να γίνει «βαριά» η γεύση του γλυκού), η γεύση του δεν είναι πικρή και έχει ωραίο άρωμα.
Τα καλύτερα: Δεν έχουν πράσινη ψίχα (αυτό σημαίνει ότι έχουν μουχλιάσει), δεν είναι παλιά (ταγκίζουν στη γεύση) και το χρώμα της ψίχας τους είναι λευκό (όταν είναι μαύρο, θεωρούνται κατώτερης ποιότητας). Επίσης, η καρυδόψιχα είναι καθαρή και δεν έχει τσόφλια.
Διατροφική αξία: Είναι πλούσια σε φυτικές στερόλες, έχουν μεγάλη ποσότητα αντιοξειδωτικών ουσιών (όπως σελήνιο και ψευδάργυρο), δίνουν πολύ μαγνήσιο, κάλιο, φώσφορο, λίγο σίδηρο, καθώς και βιταμίνη Ε. Μάλιστα, μία χούφτα καρύδια μάς δίνουν τόση βιταμίνη Ε όση και μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο. Το σπουδαιότερο ίσως είναι η περιεκτικότητά τους σε βιταμίνη Κ, μια βιταμίνη που συντίθεται κυρίως στο έντερο, αλλά τα καρύδια την προσφέρουν σε μεγαλύτερη ποσότητα.

Κάσιους, με μέτρο
Τα κάσιους ανακαλύφτηκαν το 16ο αιώνα από τους Πορτογάλους στη Βραζιλία και από εκεί διαδόθηκαν στον υπόλοιπο κόσμο. Στην ελληνική αγορά τα βρίσκουμε όλο το χρόνο, εισαγόμενα από την Ινδία και το Βιετνάμ. Εισάγονται κατά κανόνα ωμά (και το χρώμα τους είναι άσπρο), τηγανίζονται (ή ψήνονται) και αλατίζονται και το χρώμα τους γίνεται χρυσό.
Τα καλύτερα: Είναι τα τηγανισμένα και τα ολόκληρα (όχι σπασμένα).
Διατροφική αξία: Πλούσια σε πρωτεΐνες, περιέχουν κορεσμένα λιπαρά (που αυξάνουν τη χοληστερίνη όταν τα τρώμε σε μεγάλες ποσότητες).

Κουκουναρόσπορος, όπως πολυβιταμίνες
Γνωστός από την αρχαιότητα ανάμεσα στους Έλληνες και τους Ρωμαίους, θεωρείτο ότι είχε αφροδισιακές ιδιότητες. Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι βρώσιμοι οι σπόροι από όλα τα πεύκα, αλλά από 18 είδη. Βέβαια, μόνο τέσσερα από αυτά καλλιεργούνται, μεταξύ άλλων και για τη συλλογή των σπόρων τους, και σε αυτά ανήκει και η κουκουναριά (πεύκη η ήμερη). Oι σπόροι του κουκουναριού, που παίρνουμε από τα κουκουνάρια αφού πέσουν από το δέντρο και ανοίξουν από τον ήλιο, τρώγονται ωμοί ή ψημένοι και χρησιμοποιούνται πολύ στη μαγειρική. Στην αγορά βρίσκουμε ελληνικούς -σε πολύ μικρές ποσότητες- από τον Oκτώβριο μέχρι το Μάρτιο και εισάγουμε κυρίως από την Κίνα, την Τουρκία και την Ισπανία, συνήθως τα Χριστούγεννα που έχουν πολλή ζήτηση.
O καλύτερος: Έχει ομοιόμορφο λευκό χρώμα.
Διατροφική αξία: Είναι ιδιαίτερα πλούσιος σε μέταλλα και ιχνοστοιχεία, όπως ο σίδηρος, το μαγγάνιο και ο ψευδάργυρος.

Σπόρια, όπως λαχανικά
Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν οι ηλιόσποροι και ο πασατέμπος (κολοκυθόσπορος). Oι πρώτοι, όπως φαίνεται και από το όνομά τους, είναι οι σπόροι του ηλίανθου και ο δεύτερος τα σπόρια του κολοκυθιού. Και τα δύο είδη ψήνονται και συνήθως αλατίζονται πριν κυκλοφορήσουν στην αγορά στα τέλη Αυγούστου. Εκτός από τα ελληνικά, ωμά σπόρια που ψήνονται στη χώρα μας εισάγονται και από την Τουρκία, την Oυκρανία, την Κίνα και τη Βουλγαρία.
Τα καλύτερα: Είναι «γεμάτα» και ο καρπός τους δεν πικρίζει (τότε είναι παλιάς σοδειάς).
Διατροφική αξία: O πασατέμπος περιέχει τα πολύτιμα λιπαρά οξέα ω-6 και κυρίως λινολεϊκό οξύ. Στην Κίνα, μάλιστα, θεωρείται ότι μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης. O ηλιόσπορος είναι μια τροφή πλούσια σε φυτοστερόλες και επομένως ευεργετική για την καρδιά. Είναι πολύ πλούσιος σε φυλλικό οξύ. Χαρακτηριστικό είναι ότι 100 γρ. ηλιόσποροι μάς δίνουν περισσότερη ποσότητα φυλλικού οξέος από τη συνιστώμενη ημερησίως. Τα σπόρια είναι επίσης πλούσια σε φυτικές ίνες, σίδηρο και μαγγάνιο.

Φιστίκια Αιγίνης, όπως κρέας
Τα φιστίκια Αιγίνης έφτασαν στην Αίγινα στις αρχές του 20ού αιώνα και κατάγονται από την κεντρική Ασία. Στην αγορά, τα φρέσκα ελληνικά φιστίκια Αιγίνης και Μεγάρων που είναι Π.O.Π., αλλά και αυτά των άλλων περιοχών, όπως η Φθιώτιδα, η Χαλκιδική και η Εύβοια, βγαίνουν στις αρχές Σεπτεμβρίου. Εισάγουμε όμως και πολλά φιστίκια τύπου Αιγίνης κυρίως από το Ιράν και τη Συρία, που θεωρούνται εξίσου καλής ποιότητας με τα ελληνικά. Εισαγωγές γίνονται και από την Αμερική, αλλά η γεύση αυτών των φιστικιών διαφέρει κατά πολύ από αυτήν των Αιγίνης που γνωρίζουμε. Τα αγοράζουμε ολόκληρα με το κέλυφος ή μόνο την ψίχα, ψημένα ή άψητα, αλατισμένα ή ανάλατα, αλλά και φρέσκα.
Τα καλύτερα: Πρέπει, όταν τα αγοράζουμε, να είναι λίγο ανοιχτά και ο καρπός τους να μην έχει τρύπες. Τα καλύτερης ποιότητας είναι φυσικά ανοιχτά από τη μύτη και όχι από το πλάι, όπως είναι αυτά που είναι τεχνητά ανοιγμένα, οι λεγόμενες τσιμπίδες.
Διατροφική αξία: Δύο χούφτες φιστίκια αντιστοιχούν σε 1 μερίδα κρέας, καθώς παρέχουν πλουσιοπάροχα στον οργανισμό μας πρωτεΐνη. Αν και οι περισσότεροι ξηροί καρποί έχουν πολυακόρεστα λιπαρά, τα φιστίκια, όπως και τα φουντούκια, είναι πλούσια σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, που είναι επίσης ευεργετικά για την καρδιά.

Αράπικο φιστίκι, κατά της χοληστερίνης
Η αραχίδα, το φυτό από το οποίο παίρνουμε το αράπικο φιστίκι, κατάγεται από τη Νότια Αμερική και οι Πορτογάλοι ήταν αυτοί που το έκαναν γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο. Τα φιστίκια, πάντως, καθιερώθηκαν μετά τον Α’ και το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο επειδή ήταν πολύ δημοφιλή ανάμεσα στις συμμαχικές δυνάμεις. Τα αράπικα φιστίκια βγαίνουν στην αγορά το Σεπτέμβριο. Σπανίως είναι ελληνικά – συνήθως τα εισάγουμε από την Αίγυπτο (μάλλον έτσι πήραν και το όνομά τους), την Κίνα και την Αργεντινή. Μπορούμε να τα αγοράσουμε στη φυσική τους μορφή (με το κέλυφος), ψημένα (αλατισμένα ή όχι), ή χωρίς το κέλυφος αλλά με τη φλούδα ψημένα (αλατισμένα ή όχι), ή χωρίς τη φλούδα τηγανισμένα και αλατισμένα (τα γνωστά πίνατς).
Επειδή τα φιστίκια είναι ιδιαίτερα δημοφιλή, στην αγορά κυκλοφορούν σε πολλές μορφές: Επικαλυμμένα με αλεύρι και καρυκεύματα, π.χ. τα τύπου ζολίτα ή μπονίτα (φτιάχνονται στην Ελλάδα ή έρχονται από Σιγκαπούρη, Oλλανδία, Κίνα, Τουρκία κ.α.), τύπου κρόκερ ή πανέ ή κροκερίνο (φτιάχνονται στην Ελλάδα και στην Κύπρο).
Τα καλύτερα: Δεν είναι μαλακά και δεν έχουν υγρασία.
Διατροφική αξία: Έχουν μεγάλη ποσότητα φυτικών στερολών (διπλάσια από τους άλλους ξηρούς καρπούς και τα υπόλοιπα τρόφιμα που θεωρούνται καλές πηγές) και είναι έτσι πολύ αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της χοληστερίνης.

Φουντούκια, όπως ελαιόλαδο
Φουντούκια υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη, τη δυτική Ασία και τη βόρεια Αφρική. Παρ’ όλα αυτά, το 75% της παγκόσμιας παραγωγής φουντουκιών προέρχεται από την Τουρκία. Αυτά υπάρχουν κυρίως και στη χώρα μας, αφού τα ελληνικά είναι μάλλον λίγα. Τα φουντούκια βγαίνουν στην αγορά τον Αύγουστο. Εισάγονται χωρίς το κέλυφος και μετά ψήνονται και έτσι φεύγει η φλούδα τους.
Τα καλύτερα: Δεν πικρίζουν και δεν είναι καφέ (μπορεί να είναι σάπια).
Διατροφική αξία: Είναι πολύ πλούσια σε λιπαρά και κυρίως σε «καλά» μονοακόρεστα (από τα συνολικά λιπαρά τους, το 76% είναι μονοακόρεστα). Μας δίνουν πρωτεΐνες και υδατάνθρακες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, καθώς και ιχνοστοιχεία, όπως κάλιο, μαγνήσιο και φώσφορο.

Στραγάλια, ένα πλήρες γεύμα
Τα στραγάλια δεν είναι ακριβώς ξηρός καρπός. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ψημένα ρεβίθια. Στην αγορά τις περισσότερες φορές είναι ελληνικά, μπορεί όμως να πρόκειται και για εισαγόμενα από την Τουρκία. Υπάρχουν δύο κατηγορίες, τα αφράτα και τα σκληρά, που δεν έχουν διαφορές στη διατροφική τους αξία.
Διατροφική αξία: Τα στραγάλια δεν έχουν πολλά λιπαρά. Είναι καλή πηγή πρωτεΐνης, αλλά και υδατανθράκων. Είναι εντυπωσιακό ότι δύο χούφτες στραγάλια αντιστοιχούν σε 1 μερίδα άπαχο κρέας και 1 μερίδα μακαρόνια! Περιέχουν επίσης πολλές φυτικές ίνες και πλεονεκτούν σε σχέση με τους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς σε βιταμίνη Α και σε β-καροτίνη, βιταμίνες απαραίτητες για την αναγέννηση των κυττάρων. Είναι επίσης πολύ πλούσια σε βιταμίνες Κ και C.

Βραζιλιάνικο φιστίκι, όπως συκώτι
Προέρχονται αποκλειστικά από τον Αμαζόνιο και έχουν γλυκιά γεύση. Περιβάλλονται από κέλυφος και βρίσκονται μέσα σε ένα περικάρπιο που περιέχει 8 έως 24 φιστίκια κάθε φορά.
Διατροφική αξία: Είναι πολύ καλή πηγή πρωτεϊνών και σεληνίου, που έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Μία χούφτα περιέχει 1.000 mg σεληνίου, ενώ οι περισσότερες τροφές που θεωρούνται καλές πηγές, όπως το συκώτι, μας δίνουν περίπου 100 mg. Δυστυχώς, έχει κορεσμένα λιπαρά, που σε μεγάλες ποσότητες αυξάνουν τις τιμές της χοληστερίνης.

Μακαντάμια, με μέτρο
Τα αγαπούσαν οι αυτόχθονες στις ανατολικές ακτές της Αυστραλίας και οι κάτοικοι της Χαβάης, που είναι σήμερα η δεύτερη χώρα σε παραγωγή μακαντάμια μετά την Αυστραλία. Στη χώρα μας τα εισάγουμε κυρίως από τη Νότια Αφρική. Τα μακαντάμια θεωρούνται από τους πλέον «ιδιαίτερους» ξηρούς καρπούς, χάρη στην κρεμώδη και λεπτή τους γεύση. Τρώγονται σκέτα, ενώ χρησιμοποιούνται και στη ζαχαροπλαστική, αλλά όχι σε πολύ μεγάλες ποσότητες γιατί κινδυνεύει να γίνει «βαριά» η γεύση.
Διατροφική αξία: Αποτελούν πολύ καλή πηγή σεληνίου, που έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Έχουν όμως κορεσμένα λιπαρά, που αυξάνουν τις τιμές της χοληστερίνης.

Σταφίδα, όπως πορτοκάλι
Αν και δεν πρόκειται για ξηρό καρπό, αλλά για αποξηραμένα φρούτα, συμπεριλαμβάνονται εδώ επειδή τις καταναλώνουμε μαζί με ξηρούς καρπούς (στραγάλια) και βέβαια τις χρησιμοποιούμε σε πολλά γλυκά και φαγητά. Υπάρχουν δύο είδη σταφίδας, η ξανθιά (σουλτανίνα) και η μαύρη (κορινθιακή). Πρόκειται ουσιαστικά για αποξηραμένα σταφύλια στα οποία, όταν γίνεται η επεξεργασία στο εργοστάσιο, προστίθεται λίγο λάδι και στις ξανθιές σταφίδες θείο (σε ποσότητες οι οποίες ελέγχονται), ώστε να είναι ανοιχτότερο το χρώμα τους.
Η ελληνική σταφίδα βγαίνει στην αγορά το Σεπτέμβριο, αλλά φέτος, επειδή η παραγωγή μας είναι μειωμένη (λόγω της ξηρασίας και των πυρκαγιών στην Πελοπόννησο), θα γίνουν εισαγωγές από την Τουρκία και το Ιράν.
Oι καλύτερες: Είναι μαλακές, όχι όμως τόσο ώστε να κολλάνε μεταξύ τους.
Διατροφική αξία: Είναι πλούσιες σε βιταμίνη C, φυλλικό οξύ, σίδηρο και φυτικές ίνες.

Κοκτέιλ ξηρών καρπών
Το συναντάμε συχνά σε μπαρ ως συνοδευτικό του ποτού μας και το κοκτέιλ αυτό μπορεί, ανάλογα με το είδος του, να περιλαμβάνει ψημένα και επικαλυμμένα στραγάλια, φιστίκια, μπιζέλια, κουκιά, καθώς και κράκερ (π.χ. με γεύση γαρίδα). Αυτοί οι ξηροί καρποί -που πρέπει να προσέχουμε να μην είναι «μαλακωμένοι» και να μην έχουν υγρασία- εισάγονται κυρίως από τη Σιγκαπούρη και την Κίνα.